Wydział Teologiczny Uniwersytetu Śląskiego

Oferta WTL UŚ

Nadchodzące wydarzenia

Nie ma nadchodzących wydarzeń

konsultacje - wyjątki

zgłoszone przez pracowników wyjątki w zwykłych terminach konsultacji: brak zgłoszeń

zajęcia dydaktyczne - zmiany/wyjątki

zgłoszone przez pracowników zmiany/wyjątki w zwykłych terminach zajęć dydaktycznych: brak zgłoszeń

ŚLĄSKIE STUDIA HISTORYCZNO-TEOLOGICZNE



1173 opisów(-y)

szukane wyrażenie (1)

zakres wyszukiwania (1)

szukane wyrażenie (2)

zakres wyszukiwania (2)

sortowanie


ilość opisów na stronie

 


wyświetl listy
[kliknięcie na pozycję z danej listy spowoduje wyszukanie odpowiadających jej opisów]:

⇒ autorów

⇒ słów kluczowych


szukane wyrażenie: "Kościół" | znaleziono 36 opisów(-y) | strona: 1 spośród: 4


»
[<<] | 1 | 2 | 3 | 4 | [>>]

autor: Balwierz, M.

tytuł: Idea misji Boskiej jako faktu eklezjalnego w doktrynie encyklik misyjnych papieży przedsoborowych

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 16 (1983) 99-118

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: misjologiamisjeeklezjologiaKościółMagisterium

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

THE IDEA OF GOD'S MISSION BEING THE ECCLESIASTICAL FACT ACCORDING TO MISSIONARY ENCYCLICALS BEFORE THE COUNCIL
The top priority of the practice before the theory of mission was an immutable principle for the Church of Jesus Christ in the two thousand years of her history. This rule was observed also by the Church in the modern process of development of the missionary activity during the last two centuries. No doubt, this development is an outcome of paying more and more attention to this, that the missionary work is as well an ecclesiastical fact as it is a charismatic one. Such an idea has theologically slowly grown up in the papal teaching about some real problems regarding the missionary practice of the Church. The Teaching Church developed the theologically fundamental thoughts of this ecclesiastical vision of the mission when it pointed do the ways of solving these problems. Such a process can be perfectly observed in the whole of the missionary teaching of the pre-conciliar popes. The idea of God's mission which is the ecclesiastical fact, is not a statical component of the doctrine enclosed in the missionary encyclicals of the preconciliar popes. Before the Second Vatican Council, this idea was perpetually developed in this teaching by the ways of going deeply into particular questions connected with it. The popes also explicated a lot of essential thoughts of the theology of mission in the course of this evolution. These particular ideas of the pre-conciliar missiology converge in the three main points of the papal teaching from that period, namely in the teaching about the religious nature of the missionary activity, about its ecclesiastical dimension and about the Divine character of the mission of the Church. Together with other questions mentioned by the pre-conciliar popes, those ideas form a fundamental schedule of the Catholic theology of mission up to these days. During a further evolution of this branch of theology, the Teaching Church has first of all integrated those thoughts into a principal idea of the Church's dynamism. In the pre-conciliar period, a development of the theological thought about a strict connection between the missionary task of the Church and the Christian faith, was a source of the papal teaching about the religious nature of the missionary activity. This development was grounded on a specification of the papal teaching about the permanence; of the mission, its apostolical dimension and its connections with the Salvation of Christ. A subtle maturation of some papal thoughts about the ecclesiastical dimension of the mission of the Church was a direct result of this theological evolution. It is obvious, that the less speculative question of the ecclesiastical dimension of the missionary activity was developed in a more analytical way by the very practical statements of the pre-conciliar popes about the missionary problems. A generative dynamism of the faith is a source of the ecclesiastical dimension of the missionary activity. When the pre-conciliar popes developed the thoughts about the faith, the mission and the Church, they also brought up the teaching about the missionary activity tending towards an incorporation of the Church in the native culture of the evangelized people. An incorporating accommodation remains the essence of this process of the transplantation of Christ's Church. The Teaching Church slowly accomplished in that theological context a great change of the whole perspective which forms its view of the People of God of the New Covenant. This change consists in a replacement of the vision of Christ's universal Church by the vision of some particular Churches. The new ecclesiological perspective generates in the theology of mission an emphasis on the connections of the source of the missionary activity, its exact process and its aim with an eschatological tension, which exists between Christ's universal Church and the individual local Churches. Such a thought remains one of the most significant ideas in the theology of mission elaborated by the pre-conciliar Church. An idea of the Divine character of the Church's mission was developed in the indirect way by the pre-conciliar popes. The theological thought about the one mission given to the whole Church of Christ was elaborated in the context of the papal teaching about the responsibility of all the Church's members for the missionary work. When the popes Benedict XV and Pius XI carried on the idea of the only one mission in their teaching about the obligations of the missionaries, they both presented a synthesis of some earlier thoughts about the Divine character of the mission of the Church. These two popes taught, that the Almighty God is in the beginning of the Church's mission. He also works by his grace in the exact process of the evangelization of the people and He gives it the whole of its efficacy. The other pre-conciliar popes also knew these thoughts, because since the very beginning of their missionary teaching, they all united some particular parts of the evangelizing process with the works of the individual Persons of the Holy Trinity. This Trinitarian view of the mission of the Church is also hidden in the papal pre-conciliar teaching about love, which is the ultimate source of the vivacity of the missionary work. There is no serious doubt that the missionary teaching of the pre-conciliar popes is more practical than theoretical. But this practical nature only gives a pastoral character to this teaching. It does not deprive it of its very deep theological thoughts. So those popes spoke out the real theological consciousness of the missionary Church without any unnecessary discussion about the different opinions of the various theological schools. It was observed before and it has been also confirmed by this study. The missionary teaching of the pre-conciliar popes became an official teaching of the Church of Christ in that way.



autor: Besier, G.

tytuł: Polityka religijna Niemieckiej Republiki Demokratycznej, protestantyzm na Wschodzie i Zachodzie i Kościół Rzymskokatolicki

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 37,1 (2004) 5-21

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe:

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

DIE RELIGIONSPOLITIK DER DDR, DER PROTESTANTISMUS IN OST UND WEST UND DIE RÖMISCH-KATHOLISCHE KIRCHE
Der deutsche Protestantismus hat in den 60er Jahren den "Antibolschewismus" der 20er bis 50er Jahre des 20. Jahrhunderts gründlich überwunden. Nicht nur in der DDR, sondern auch in der Bundesrepublik Deutschland gedieh die Sozialismus-Affinität zu einer veritablen theologischen Haltung. Die Diskussion kumulierte in der Frage, ob Christen Sozialisten sein müssten und in einer romantischen Verbrämung der SED-Diktatur. In der DDR schmiegten sich zahlreiche Persönlichkeiten aus den Kirchenleitungen dem Regime an, führende Kirchenjuristen und Theologen leisteten als "Inoffizielle Mitarbeiter" des Ministeriums für Staatssicherheit Spitzeldienste und suchten oppositionelle Bewegungen zu neutralisieren, indem się beispielsweise disziplinarische Maßnahmen ergriffen. Im Unterschied dazu entwickelte die Römisch-katholische Kirche keine "Synthese-Theorien" zwischen Christentum und Sozialismus und zeigte sich vom Sozialismus ideologisch kaum angetan. Auch die Zahl der angeworbenen Spitzel liegt in der Römisch-katholischen Kirche signifikant niedriger als in der protestantischen.



autor: Biela, A.

tytuł: Pastoral Theology of Father Franciszek Blachnicki - The Outline

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 41,2 (2008) 297-310

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: teologia pastoralnaBlachnicki, Franciszekhistoria duszpasterstwahistoria Kościoła na Śląskueklezjologia

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

ZARYS KONCEPCJI TEOLOGII PASTORALNEJ KS. FRANCISZKA BLACHNICKIEGO. Streszczenie
Krytyczna analiza posoborowej myśli pastoralno-teologicznej posłużyła ks. Blachnickiemu nie tylko do wprowadzenia jej na obszar polskiej myśli teologicznej, lecz także do wypracowania własnego i oryginalnego ujęcia tej dyscypliny wiedzy teologicznej. W swojej koncepcji ks. Blachnicki, pozostając w nurcie eklezjologicznej dedukcji teologii pastoralnej, wypracował pojęcie Kościoła odpowiadają ce aktualnej jego samoświadomości. Pojęcie to wyprowadził z dokonanej przez siebie syntezy eklezjologii Vaticanum II. Operując biblijnym pojęciem wspólnoty, dokonał jednocześnie próby jej trynitarnej dedukcji, co znalazło wyraz najpierw w asocjacji pneumatologicznej eklezjologii H. Mühlena, a następnie w trynitarnym uzasadnieniu teologii pośrednictwa zbawczego Kościoła, które wyraża się w istnieniu w Kościele dwóch porządków pośrednictwa, odpowiadających podwójnej misji Osób Bożych, a więc porządku chrystologicznego (związanego z słowem, sakramentem i urzędem) i porządku pneumatologicznego (związanego z realizacją życia chrześcijańskiego wszystkich wiernych w zjednoczeniu z Chrystusem i innymi ludźmi w Duchu Świętym), i w określeniu teologii pastoralnej jako teologii żywego Kościoła na podstawie dogmatu trynitarnego. Tym żywym Kościołem jest zrealizowana wspólnota życia ludzi z Bogiem i pomiędzy sobą w Chrystusie i w Duchu Świętym. Syntezę swej dedukcji ks. Blachnicki zawarł w sformułowaniu zasady życia Kościoła, zasady jego działania i zasady teologii pastoralnej jako teologii tego życia.
Zasadą życia Kościoła, określającą, w jaki sposób ma się on urzeczywistniać zgodnie z wolą Chrystusa i swoją naturą i dla zapewnienia sobie wewnętrznego i zewnętrznego wzrostu, jest koinonia, czy li - zrealizowana w widzialnym znaku posługi słowa i sakramentu oraz społecznej jedności wiary i miłości - wspólnota ludzi z Chry stusem i z sobą w Duchu Świętym, który jako jedna i ta sama Oso ba w Chrystusie i wszystkich członkach Kościoła stanowi niewidzial ną istotę tej wspólnoty. Sformułowana przez Blachnickiego zasada działania Kościoła, będąca zarazem zasadą teologii pastoralnej i duszpasterstwa, brzmi następująco: Pośrednictwo zbawcze Kościoła (czyli duszpasterstwo) należy sprawować w tym celu i w taki sposób, aby uobecniać samooddanie się Boga w Chrystusie w słowie i w sakramencie i warunkować wolne przyjęcie tego oddania się we wzajemnym oddaniu siebie w Duchu Świętym przez wiarę i miłość, dla urzeczywistniania wspólnoty w aspekcie wertykalnym (z Bogiem) i horyzontalnym (z braćmi), w widzialnym i skutecznym znaku zgromadzenia eucharystycznego i wspólnoty lokalnej, pozostającej w jedności z Kościołem po wszechnym.
Teologię pastoralną ks. Blachnicki rozumiał jako teologię zbawczego pośred nictwa Kościoła, u podstaw której leży, wypracowany przez eklezjologię Soboru Watykańskiego II, "obraz wiodący" urzeczywistniania się Kościoła jako wspólnoty, określony bliżej przez pojęcie sakramentu. Zasadą życia i działania Kościoła jest realizowanie koinonii na trzech płaszczyznach życia Ko ścioła. Najpierw w znaku zgromadzenia liturgicznego, które - dzięki stałej obecno ści Chrystusa w swoim Kościele - posiada moc objawiania i tworzenia siebie jako Kościół poprzez przepowiadanie słowa, sprawowanie Eucharystii oraz pozostałe sakramenty (leiturgia). Następnie Kościół ma moc urzeczywistniania się w osobie ludzkiej (martyria) poprzez przepowiadanie słowa, związane z nawróceniem się (ewangelizacja) i włączeniem się osoby w proces inicjacji (katechumenat), który ostatecznie prowadzi do odkrycia diakonijnej wspólnoty (diakonia), stojącej w służbie odnowy Kościoła lokalnego (koinonia). W realizacji tego zadania wielką rolę mają do spełnienia rozwijające się w Kościele ruchy eklezjalne. Jednym z nich jest założony przez ks. Blachnickiego ewangelizacyjno-katechumenalny Ruch Światło-Życie.
W konsekwencji ks. Blachnicki sformułował treść zasady formalnej teologii pastoralnej. Oprócz jej znaczenia w realizowaniu tzw. duszpasterstwa, wskazał również na jej wartość w określeniu struktury przedmiotu teologii żywego Kościoła. Teologia pastoralna jako nauka zyskuje w proponowanej zasadzie formalnej swoje principium, które pozwala rozbudować ją jako prawdziwie teologiczną i dedukcyjną naukę. Otrzymuje ona jasno określony przedmiot materialny i formalny. Przedmiotem materialnym jest Kościół, dlatego zamiast o teologii pastoralnej, lepiej - zdaniem Blachnickiego - mówić o eklezjologii pastoralnej. Określenie ,,pastoralna" z kolei wskazuje na przedmiot formalny, jakim jest zaanga żowana i zmierzająca do działania troska o wzrost Kościoła. Ta troska może dotyczyć tylko Kościoła żywego, istniejącego i mającego się urzeczywistniać we współczesnym świecie - i ta aktualność również stanowi przedmiot formalny tej dy scypliny. Dlatego w postulowanej analizie trzeba zawsze mieć na uwadze trzy elementy: idealny obraz Kościoła, odpowiadający Bo żemu planowi jako element normatywny i zobowiązujący; aktualną, zjawiskową postać Kościoła w jego przejawach życia i formach dzia łania jako element krytycznie oceniany i - na trzecim miejscu - tak zwany świat współczesny, jeśli warunkuje on urzeczywistnia nie się Kościoła, będąc jakąś aktualizacją i specyfikacją Bożego we zwania do realizacji misji Kościoła. W konsekwencji, jako rezultat dokonanych analiz, ks. Blachnicki zaproponował następującą definicję "teologii pastoralnej": Eklezjologia pastoralna jest teologiczno-praktyczną nauką, która w świetle objawienia oraz zbawczej woli Boga (obiectum formale quo) zajmuje się żywym Kościołem, czyli Kościołem, jeśli urzeczywistnia się on i ma się urzeczywistniać współcześnie we wspólnocie (obiectum formale quod), ustalając - na podstawie analizy jego sytuacji - zasady i dyrektywy jego działania na dziś i na jutro. Oprócz wskazań dotyczących metody teologii pastoralnej ks. Blachnicki wyprowadził również cały zakres i strukturę przedmiotu materialnego tej dyscypliny, dzieląc ją na teologię pastoralną (eklezjologię pastoralną) ogólną i szczegółową. Zasadą porządkującą i określającą bliżej strukturę przedmiotu eklezjologii pastoralnej jest idea wspól noty, która pełni w tym schemacie zarówno funkcję zasady jednoczącej wszystkie dyscypliny szczegółowe i dziedziny eklezjologii pastoralnej, jak i podstawę ich podziału.



autor: Biela, B.

tytuł: Struktura eklezjalnej wspólnoty we współczesnym nauczaniu Kościoła

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 44,2 (2011) 529-546

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: eklezjologiateologia pastoralnaMagisteriumKościółwspólnota

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

STRUCTURE OF ECCLESIASTICAL COMUNITY IN CONTEMPORARY TEACHING OF THE CHURCH. Summary
Community of a person with God in Christ is the basis of creation in the Church and through the Church a new interpersonal community. This is related closely to the fact of a reinvention and reminding by Vaticanum II and a post-council Magisterium Ecclesiae that the Church making a pilgrimage on the earth develops as a brotherly community of all the faithful and at the same time as a community of local Churches. Such a vision of the Church is most of all a consequence of viewing the Church as a complex reality. This una realitas complexa is in the documents of the Second Vatican Council described as unity or a catholic fullness and even “holy mystery of unity”. This unity does not have its counterpart in lay communities. Its outstanding character comes from the fact that it refers to a divine-humane reality and its result is unity in multiplicity. On this awareness of a teandric character of an ecclesiastical reality Vaticanum II builds up its lecture on the internal structure of the Church as a diverse unity. This is a unity in a diversity of the faithful and a unity in a multiplicity of local Churches which centre is Christ - the Head represented by the community of pastors with the bishop of Rome. Not only this multiplicity and diversion does not disturb unity, but give it a character of communion. Hence the major thesis of of the post-council ecclesiology is based on the statement that the Church is a gathering that is shaped in a diversity of the faithful (communio fidelium), unity in the multiplicity of local Churches (communio ecclesiarum) and a gathering gathered round Christ represented in the power of the Spirit by a community of the pastors (communio hierarchica).These three realities in the post-council ecclesiology are perceived as the basic dimensions of the internal structure of the Church: charismatic, universal-and-local as well as hierarchical.



autor: Blachnicki, F.

tytuł: Idea Kościoła we współczesnej literaturze teologiczno-pastoralnej

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 4 (1971) 39-141

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: Kościółeklezjologiateologia pastoralna

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

L'IDE DE L'ÉGLISE DANS LA LITTERATURE CONTEMPORAINE THÉOLOGIQUE ET PASTORALE
Cet article se propose d'examiner la dépendance entre la notion ou l'image de l'Église et la conception d'une théologie pastorale dans la littérature théologique et pastorale de la période qui va de la deuxième guerre mondiale au Il-e Concile du Vatican. Pour parler plus strictement, l'auteur vent présenter d'une manière critique des essais d'avant le Concile visant à établir la déduction ecdésiologique de la conception de la théologie pastorale en tant que discipline théologique. Pour cette raison, il se borne à traiter du problème méthologique de la théologie pastorale dans la littérature des pays allemands qui ont été les seuls à poser et à discuter ce problème. De plus, dans le cadre de cette littérature, l'auteur se borne à l'examen des auteurs qui ont donné un apport remarquable à la solution du problème. Après avoir classé, dans l'introduction, d'une façon générale, les conceptions de la théologie pastorale et celles de l'Église en deux groupes: celles dont le point de départ est la definition de l'essence de l'Église et celles dont le point de départ est l'essence de ce gu'on appelle "le pastorat", l'article traite dans la I-re partie de ces dernières. S'inspirant de l'étude de W. Offeli, Das Verständnis der Seelsorge in der pastoraltheologischen Litteratur der Gegenwart, Mainz 1966, l'article s'occupe d'abord de l'analyse critique de la conception de la théologie pastorale de L. Bopp, de C. Noppel, de V. Schurr, de M. Pflieger et de J. Goldbrunner, puis il examine la conception d'Offeli lui-même, enfin les opinions de l'auteur polonais F. Woronowski sur l'essence de la théologie pastorale. Tout les théories mentionnés sont qualifiées d'insuffisantes car á leur base il manque une analyse théologique de la notion du "pastorat" découlant de l'analyse méthodologique de l'essence de l'Église. Elles sont toutes plus ou moins entachées d'un cercle vicieux méthodique, car elles s'efforcent de déduire de la notion même du "pastorat" la définition de son essence. Le Il-e partie présente la conception de la théologie pratique d'A. Graf, qui peut être considéré comme "le pére" de la déduction ecdésiologique de la théologie pastorale. La Ill-e partie expose l'apport de F. X. Arnold dans l'élaboration de la conception théologique du pastorat et de la théologie pastorale. Arnold fut le premier pastoraliste qui après cent ans a repris l'idée de Graf et en a développé l'aspect christologique, en introduisant conséquemment dans la théologie pastorale le principe divine-humain (le principe dit christologique) à ce point que sa conception peut être une déduction christologique de la théologie pastorale. La conception d'Arnold est, dans la suite de l'article, soumise à une analyse et à un examen critique qui la precise et la présente comme un principe personnalistique-christologique. La IV partie est une analyse critique de l'essai de la déduction pastorale de l'idée ("Ecclesia Mater") exposée par le disciple d'Arnold K. Delahaye, essai basé sur les sources patristiques et dont la valeur a été jusqu'à présent insuffisamment appréciée. La V partie, la plus large, constitue un premier essai d'analyse critique ecdésiologique de la conception de la théologie pastorale de K. Rahner et de celle de son disciple H. Schuster, ainsi que de sa réalisation dans l'oeuvre collective Handbuch der Pastoraltheologie. Cette analyse montre que féconde et dans ses lignes générales juste - parait-il cette conception, n'a pas été réalisée dans "Handbuch" d'une manière satisfaisante. Cette oeuvre fait, en fin de compte, l'impression d'une compilation de plusieurs travaux théologiques et pastoraux chacun très estimable et non d'une élaboration concise et systématique où les principes théologiques prouves et justifiés dans Γ introduction seraient développés à travers l'oeuvre tout entière, ce qui lui par la suite -donnerait le caractère d'un système deductif et scientifique théologique-pastoral. La dernière partie de l'article présente la conception de la théologie pastorale de F. Klo'stermann, qui, déduisant tous ses éléments de la notioin de l'Église, de la communauté ou bien du principe de la communauté (Prizip-Gemeinde), fournit la conception la plus concise et la plus conséquente de cette discipline parmi tous les essais de sa justification ecclésiologique. L'étude conclut que la conception ecclésiologique de la théologie pastorale possède un fondement déjà solide dans la littérature spécialisée de nos jours, qui subit une évolution continue et tend à une synthèse finale. Cette synthèse s'effectuera per la confrontation des résultats de la théologie pastorale contemporaine avec l'idée ecclesiOlogique du Il-e Concile du Vatican. Cette confrontation et cette synthèse sont une tâche dont devraient à leur tour s'occuper les pastoralistes qui élaborent les fondements méthodologiques et les principes théologiques de cette discipline.



autor: Dawidowski, W.

tytuł: Kościół nauczający i poszukujący. Na marginesie eklezjologii Francisa A. Sullivana

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 38,1 (2005) 90-104

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: Sullivan, Francis A.teologia dogmatycznaeklezjologia

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

The Teaching and the Querying Church. Sidenotes on F. A. Sullivan's ecclesiology
The 20th century may be called the age of debate over magisterium. One of the main figures and experts in this debate is an American theologian F. A. Sullivan. His works including Magisterium: Teaching Authority in the Catholic Church, New York 1983; The Church We Believe In: One, Holy, Catholic and Apostolic, New York 1988, and Creative Fidelity. Weighing and Interpreting Documents of the Magisterium, Dublin 1996 are considered classics in contemporary ecclesiology. This article presents Sullivan's views on the issues of infallibility, ordinary magisterium, and the question of subsistit. The American theologian bases his approach on the historical-critical method and on fidelity of the teaching of Vaticanum II. Like most of the contemporary theologians, Sullivan does not believe in a systematic theology. His ecclesiology is deeply ecumenical and seeks to build bridges between the Church as known in the profession of faith, and the Church of our everyday experience.



autor: Dziurok, A.

tytuł: Kościół katolicki na Śląski w roku 1948 w świetle raportów Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Katowicach

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 33 (2000) 366-379

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: historia Kościoła na ŚląskuXX wiekinwigilacja


autor: Górski, J.

tytuł: Trynitarne uzasadnienie misyjnej natury Kościoła

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 25-26 (1992-93) 57-68

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: misjologiaKościółmiłośćTrójca

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

DER TRINITÄRISCHE BEGRÜNDIGUNG DER MISSIONSWESENS DER KIRCHE
Die Kirche hat eine große Aufgabe: Die Person, das Wort, das Werk Jesu Christ in der Geschichte immer neu zu verwirklichen, durch die Sendung. Die Konzilsdokumente scheint uns die Sendung als Werk der Vater, der Sohnes und der Heiliger Geist. Der Trinitärische Begründigung der Missionstätigkeit der Kirche ist das Grund der Konzilmissionsidea in Missionsdekret Ad Gentes und sowie in alle andere Dokumente, besonders der Konstitution Über die Kirche. Die vorliegende Artikel befasst sich die Trinitärische Grundverständnis der Missionstätigkeit der Pilgernde Kirche (AG 2).



autor: Grajewski, A.

tytuł: Kościół na Górnym Śląsku wobec powstania NSZZ "Solidarność"

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 27-28 (1994-95) 139-151

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: historia Kościoła na ŚląskuBednorz, HerbertPiekary Śląskie


autor: Hanuš, J.

tytuł: Český katolicismus ve svobodné společnosti

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 39,2 (2006) 412-420

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe:

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

Czeski katolicyzm w wolnym społeczeństwie
Artykuł Jiříego Hanuša poświęcony jest rozwojowi sytuacji w czeskim Kościele katolickim po 1989 r. Podzielony jest na kilka części tematycznych. W części pierwszej autor śledzi rozmiary zniszczeń w różnych sferach życia kościelnego po okresie tzw. Normalizacji (1969-1989). Część druga stanowi próbę przedstawienia reakcji przedstawicieli Kościoła na rewolucję 1989 r. oraz sposobu religijnego interpretowania tych wydarzeń. W części trzeciej przedstawione są różne programy odnowy Kościoła wraz z ich pozytywnymi i negatywnymi stronami (program Tomaša Halíka, pragmatyczny program oficjalnej hierarchii), w czwartej zaś ukazane zostały problemy, z jakimi spotyka się dzisiejszy Kościół - sekularyzacja społeczeństwa, polaryzacja w łonie samego Kościoła, kwestia wydziałów teologicznych, rozliczenie z przeszłością itp. mimo wszystkich wyżej wymienionych problemów, Kościół przeżywa obecnie okres wolności i możliwości, które nie mają precedensu we współczesnej dobie.



strona: 1 spośród: 4
»
[<<] | 1 | 2 | 3 | 4 | [>>]
znaleziono: 36 opisów(-y)