Wydział Teologiczny Uniwersytetu Śląskiego

Oferta WTL UŚ

Nadchodzące wydarzenia

Nie ma nadchodzących wydarzeń

konsultacje - wyjątki

zgłoszone przez pracowników wyjątki w zwykłych terminach konsultacji: brak zgłoszeń

zajęcia dydaktyczne - zmiany/wyjątki

zgłoszone przez pracowników zmiany/wyjątki w zwykłych terminach zajęć dydaktycznych: brak zgłoszeń

ŚLĄSKIE STUDIA HISTORYCZNO-TEOLOGICZNE



1173 opisów(-y)

szukane wyrażenie (1)

zakres wyszukiwania (1)

szukane wyrażenie (2)

zakres wyszukiwania (2)

sortowanie


ilość opisów na stronie

 


wyświetl listy
[kliknięcie na pozycję z danej listy spowoduje wyszukanie odpowiadających jej opisów]:

⇒ autorów

⇒ słów kluczowych


szukane wyrażenie: "historia duszpasterstwa" | znaleziono 19 opisów(-y) | strona: 1 spośród: 2


»
[<<] | 1 | 2 | [>>]

autor: Bednorz, H.

tytuł: Co myślą katolicy zachodnioniemieccy o Kościele i problemach, które go nurtują

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 7 (1974) 279-287

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: historia Kościołahistoria duszpasterstwaNiemcy


autor: Bednorz, H.

tytuł: Duszpasterstwo robotników w parafii. Zjazd pastoralny w Wiedniu w grudniu 1978 roku

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 12 (1979) 147-154

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: historia Kościołahistoria duszpasterstwaAustriaduszpasterstwo robotników


autor: Bednorz, H.

tytuł: Katecheza dorosłych w diecezji katowickiej

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 13 (1980) 19-24

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: katechetykakatecheza dorosłychduszpasterstwo dorosłychhistoria duszpasterstwahistoria Kościoła na ŚląskuKatowice

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

DIE ERWACHSENENKATECHESE IN DER DIÖZESE KATOWICE
Der Diözesanbischof dr Herbert Bednorz bespricht in seinem Inaugurationsreferat die Anfänge der Erwachsenenkatechese in der Diözese. Diese sind zur Basis der Beschlüsse der I. Diözesansynode geworden, da viele Laienteilnehmer der Synode aus der Erwachsenenkatechese sozusagen hervorgegangen sind. Heute sind in der Diözese verschiedene Arten der Katechese - von der okkasionellen zur systematischen - zu verzeichnen. Die Methoden der Erwachsenenkatechese sind noch nicht voll ausgearbeitet, und es ist mitunter das Ziel dieses Symposiums dazu beizutragen sie weiter zu entwickeln. Dabei sollte man besonders die Form des Dialogs berücksichtigen. Man muss auch die ständige Weiterbildung der Priester in Betracht ziehen, denn - neben ihrem eifrigen Einsatz - ist sie ein wichtiges Element im Ausbau und Gelingen der Erwachsenenkatechese.



autor: Bednorz, H.

tytuł: Odbywający się synod zapoczątkowaniem nowego apostolstwa

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 7 (1974) 263-277

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: historia duszpasterstwaXX wieksynodhistoria Kościoła na Śląsku


autor: Bednorz, H.

tytuł: Taizé - na tle osobistych przeżyć, obserwacji i studiów

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 9 (1976) 111-120

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: historia KościołaXX wiekTaizéhistoria duszpasterstwaFrancja

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

TAIZÉ - IMPRESSIONS, OBSERVATIONS ET ETUDES PERSONELLES
Le frère Roger, prieur de la Communauté religieuse de Taizé est venu deux fois en Pologne, et a chaque fois a Katowice et a Piekary. L'impression immense qu'il a laissé a ceux qui l'ont rencontré, comme aussi le rôle grandissant de la Communauté de Taizé dans l'Eglise entière, nous pousse a présenter quelques traits des plus caractéristiques de ce mouvement de renouveau qui a sa source a Taizé. La communauté de Taizé a un langage commun surtout avec les jeunes, qui y viennent de tous les coins du monde. La ils apprennent a prier, et a aimer Dieu et le prochain - dans une ambiance de simplicité, de foi vivante, et dans l'esprit de pauvreté. Ils importent cet idéal dans leurs pays, gardant entre eux un contact vivant en petits groupes amicaux. Le trait caractéristique de leur spiritualité consiste dans une foi profonde dans la Résurrection, dont découle la joie et l'espérance. C'est le frère Roger qui est l'âme de Taizé. Son charisme peut se définir par une sensibilité particulière a l'action du Saint-Esprit dans l'Eglise et par une rare facilité a nouer des relations avec des hommes de formation très différente. C'est un homme de prière. L'oecuménisme est l'une des ses préoccupations principales. Il est fondé sur la découverte de l'espérance des jeunes et leur désir d'unité et de vérité. L'auteur souligne cette pensée, dans l'espoir que l'exemple de Taizé pourra raviver le mouvement oecuménique de son diocèse.



autor: Biela, A.

tytuł: Pastoral Theology of Father Franciszek Blachnicki - The Outline

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 41,2 (2008) 297-310

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: teologia pastoralnaBlachnicki, Franciszekhistoria duszpasterstwahistoria Kościoła na Śląskueklezjologia

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

ZARYS KONCEPCJI TEOLOGII PASTORALNEJ KS. FRANCISZKA BLACHNICKIEGO. Streszczenie
Krytyczna analiza posoborowej myśli pastoralno-teologicznej posłużyła ks. Blachnickiemu nie tylko do wprowadzenia jej na obszar polskiej myśli teologicznej, lecz także do wypracowania własnego i oryginalnego ujęcia tej dyscypliny wiedzy teologicznej. W swojej koncepcji ks. Blachnicki, pozostając w nurcie eklezjologicznej dedukcji teologii pastoralnej, wypracował pojęcie Kościoła odpowiadają ce aktualnej jego samoświadomości. Pojęcie to wyprowadził z dokonanej przez siebie syntezy eklezjologii Vaticanum II. Operując biblijnym pojęciem wspólnoty, dokonał jednocześnie próby jej trynitarnej dedukcji, co znalazło wyraz najpierw w asocjacji pneumatologicznej eklezjologii H. Mühlena, a następnie w trynitarnym uzasadnieniu teologii pośrednictwa zbawczego Kościoła, które wyraża się w istnieniu w Kościele dwóch porządków pośrednictwa, odpowiadających podwójnej misji Osób Bożych, a więc porządku chrystologicznego (związanego z słowem, sakramentem i urzędem) i porządku pneumatologicznego (związanego z realizacją życia chrześcijańskiego wszystkich wiernych w zjednoczeniu z Chrystusem i innymi ludźmi w Duchu Świętym), i w określeniu teologii pastoralnej jako teologii żywego Kościoła na podstawie dogmatu trynitarnego. Tym żywym Kościołem jest zrealizowana wspólnota życia ludzi z Bogiem i pomiędzy sobą w Chrystusie i w Duchu Świętym. Syntezę swej dedukcji ks. Blachnicki zawarł w sformułowaniu zasady życia Kościoła, zasady jego działania i zasady teologii pastoralnej jako teologii tego życia.
Zasadą życia Kościoła, określającą, w jaki sposób ma się on urzeczywistniać zgodnie z wolą Chrystusa i swoją naturą i dla zapewnienia sobie wewnętrznego i zewnętrznego wzrostu, jest koinonia, czy li - zrealizowana w widzialnym znaku posługi słowa i sakramentu oraz społecznej jedności wiary i miłości - wspólnota ludzi z Chry stusem i z sobą w Duchu Świętym, który jako jedna i ta sama Oso ba w Chrystusie i wszystkich członkach Kościoła stanowi niewidzial ną istotę tej wspólnoty. Sformułowana przez Blachnickiego zasada działania Kościoła, będąca zarazem zasadą teologii pastoralnej i duszpasterstwa, brzmi następująco: Pośrednictwo zbawcze Kościoła (czyli duszpasterstwo) należy sprawować w tym celu i w taki sposób, aby uobecniać samooddanie się Boga w Chrystusie w słowie i w sakramencie i warunkować wolne przyjęcie tego oddania się we wzajemnym oddaniu siebie w Duchu Świętym przez wiarę i miłość, dla urzeczywistniania wspólnoty w aspekcie wertykalnym (z Bogiem) i horyzontalnym (z braćmi), w widzialnym i skutecznym znaku zgromadzenia eucharystycznego i wspólnoty lokalnej, pozostającej w jedności z Kościołem po wszechnym.
Teologię pastoralną ks. Blachnicki rozumiał jako teologię zbawczego pośred nictwa Kościoła, u podstaw której leży, wypracowany przez eklezjologię Soboru Watykańskiego II, "obraz wiodący" urzeczywistniania się Kościoła jako wspólnoty, określony bliżej przez pojęcie sakramentu. Zasadą życia i działania Kościoła jest realizowanie koinonii na trzech płaszczyznach życia Ko ścioła. Najpierw w znaku zgromadzenia liturgicznego, które - dzięki stałej obecno ści Chrystusa w swoim Kościele - posiada moc objawiania i tworzenia siebie jako Kościół poprzez przepowiadanie słowa, sprawowanie Eucharystii oraz pozostałe sakramenty (leiturgia). Następnie Kościół ma moc urzeczywistniania się w osobie ludzkiej (martyria) poprzez przepowiadanie słowa, związane z nawróceniem się (ewangelizacja) i włączeniem się osoby w proces inicjacji (katechumenat), który ostatecznie prowadzi do odkrycia diakonijnej wspólnoty (diakonia), stojącej w służbie odnowy Kościoła lokalnego (koinonia). W realizacji tego zadania wielką rolę mają do spełnienia rozwijające się w Kościele ruchy eklezjalne. Jednym z nich jest założony przez ks. Blachnickiego ewangelizacyjno-katechumenalny Ruch Światło-Życie.
W konsekwencji ks. Blachnicki sformułował treść zasady formalnej teologii pastoralnej. Oprócz jej znaczenia w realizowaniu tzw. duszpasterstwa, wskazał również na jej wartość w określeniu struktury przedmiotu teologii żywego Kościoła. Teologia pastoralna jako nauka zyskuje w proponowanej zasadzie formalnej swoje principium, które pozwala rozbudować ją jako prawdziwie teologiczną i dedukcyjną naukę. Otrzymuje ona jasno określony przedmiot materialny i formalny. Przedmiotem materialnym jest Kościół, dlatego zamiast o teologii pastoralnej, lepiej - zdaniem Blachnickiego - mówić o eklezjologii pastoralnej. Określenie ,,pastoralna" z kolei wskazuje na przedmiot formalny, jakim jest zaanga żowana i zmierzająca do działania troska o wzrost Kościoła. Ta troska może dotyczyć tylko Kościoła żywego, istniejącego i mającego się urzeczywistniać we współczesnym świecie - i ta aktualność również stanowi przedmiot formalny tej dy scypliny. Dlatego w postulowanej analizie trzeba zawsze mieć na uwadze trzy elementy: idealny obraz Kościoła, odpowiadający Bo żemu planowi jako element normatywny i zobowiązujący; aktualną, zjawiskową postać Kościoła w jego przejawach życia i formach dzia łania jako element krytycznie oceniany i - na trzecim miejscu - tak zwany świat współczesny, jeśli warunkuje on urzeczywistnia nie się Kościoła, będąc jakąś aktualizacją i specyfikacją Bożego we zwania do realizacji misji Kościoła. W konsekwencji, jako rezultat dokonanych analiz, ks. Blachnicki zaproponował następującą definicję "teologii pastoralnej": Eklezjologia pastoralna jest teologiczno-praktyczną nauką, która w świetle objawienia oraz zbawczej woli Boga (obiectum formale quo) zajmuje się żywym Kościołem, czyli Kościołem, jeśli urzeczywistnia się on i ma się urzeczywistniać współcześnie we wspólnocie (obiectum formale quod), ustalając - na podstawie analizy jego sytuacji - zasady i dyrektywy jego działania na dziś i na jutro. Oprócz wskazań dotyczących metody teologii pastoralnej ks. Blachnicki wyprowadził również cały zakres i strukturę przedmiotu materialnego tej dyscypliny, dzieląc ją na teologię pastoralną (eklezjologię pastoralną) ogólną i szczegółową. Zasadą porządkującą i określającą bliżej strukturę przedmiotu eklezjologii pastoralnej jest idea wspól noty, która pełni w tym schemacie zarówno funkcję zasady jednoczącej wszystkie dyscypliny szczegółowe i dziedziny eklezjologii pastoralnej, jak i podstawę ich podziału.



autor: Bista, S.

tytuł: Synod pastoralny - niebezpieczeństwo dewiacji czy przejaw dojrzalszej samoświadomości Kościoła? [Refleksje na marginesie I Synodu Diecezji Katowickiej]

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 6 (1973) 171-183

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: historia Kościoła na ŚląskuI Synod Diecezji Katowickiejsynodhistoria duszpasterstwa

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

IL SINODO PASTORALE - RISCHIO D'UNA DEVIAZIONE OPPURE SEGNO D'UNA PIU' MATURA COSCIENZA DELLA CHIESA (RIFLESSIONI IN OCCASIONE DEL I SINODO DELLA DIOCESI DI KATOWICE)
I sinodi sono un elemento strutturale d'ordinamento della Chiesa, d'origine divina. Soltanto loro forma concreta é l'opera del legislatore ecclesiastico. Il Concilio Vaticano II, descrivendo la Chiesa come una comunità del Popolo di Dio della Nuova Alleanza e sottolineando il valore del laicato in questa comunità, ha fatto una modifica fondamentale nella figura giuridica del sinodo. II mutamento più importante, che gode sostegno della Sede Apostolica consiste nel passaggio dal un sinodo puramente clericale ad un sinodo composto dai clerici e laici, religiosi compresi. La partecipazione dei laici al Sinodo fa di questa assise diocesana un modo d'autorealizazione della Chiesa come comunità. Tale deve essere il sinodo, che sta per svolgersi nella diocesi di Katowice. Ne partecipa proprio tutto il popolo di Dio; per collaborare sono invitate tutte de comunità parrocchiali e religiose. Lo ha manifestato la prima sessione informativa del I Sinodo della diocesi di Katowice, il 26. 11. 1972, nella quale hanno preso parte tutti i membri delle Commissioni sinodali, i membri dei Consigli Pastorali Parrocchaili nonché delegati delle comunità religiose. Dopo un'annuale fase preparatoria, questa sessione informativa ha iniziato ufficialmente i lavori del I Sinodo della diocesi di Katowice, di cui terminazione é prevista per il 1975.



autor: Cichy, S.

tytuł: Troska o liturgię w Kościele katowickim w latach 1985-1995

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 27-28 (1994-95) 359-395

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: historia Kościoła na Śląskuliturgiaduszpasterstwohistoria duszpasterstwa


autor: Górecki, J.

tytuł: Pobożność pielgrzymkowa Górnoślązaków w nowo powstałej diecezji katowickiej

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 27-28 (1994-95) 397-413

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: historia duszpasterstwapielgrzymkahistoria Śląska


autor: Górecki, J.

tytuł: Treści religijne w twórczości Karola Miarki

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 15 (1982) 79-90

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: Miarka, Karolhistoria Śląskareligijnośćhistoria duszpasterstwa

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

DIE RELIGIÖSE PROBLEMATIK IN K. MIARKA SCHRIFTTUM
K. Miarka, Redakteur des im XIX Jahrhundert einflussreichsten polnischen Volksblattes "Katolik" und ein populärer Schriftsteller wirkte in Oberschlesien während des Kulturkampfes. Sein Schrifttum war durchdrungen von der Überzeugung, dass Polen turn und Katholizismus aufs engste verbunden sind und ein von Gott stammendes Gut bilden, das zu verteidigen ist. Von diesem Standpunkt ausgehend wies er auf Zusammenhänge zwischen Muttersprache und Religion. In dieser Sprache wird dem Kind zu Hause der Glaube überwiesen; der spätere Unterricht in der fremdsprachigen Schule bleibt im grossen Teil unverständlich und deswegen auch erfolglos; das Leben zeigt, dass mit der Muttersprache oft auch der katholische Glaube aufgegeben wird. Das selbe gilt für den traditionellen volkstümlichen polnischen Brauchtum. Germanisation bedeutet meistens Entwurzelung und folgendlich Demoralisation. Die katholische Kirche schildert Miarka als den sichersten Beschützer und von dem Hl. Geist beseelten Führer des Volkes. In seinen Schriften spiegelt sich auch die gesammte zeitgenössische kirchliche Problematik wieder: der Fall des Kirchenstaates, Streit um das Dogma über die Unfehlbarkeit, Förderung der katholischen Soziallehre, Bestrebungen um bessere Kenntnis des Glaubens und der Kirche im katholischen Kirchenvolk, Überzeugung, dass jeder Glaubende verpflichtet ist die Kirche zu verteidigen. Diese Ideen und Forderungen übermittelt Miarka seinen Lesern in einer einfachen, aber sehr sugestiven Weise.



strona: 1 spośród: 2
»
[<<] | 1 | 2 | [>>]
znaleziono: 19 opisów(-y)