Wydział Teologiczny Uniwersytetu Śląskiego

Oferta WTL UŚ

Nadchodzące wydarzenia

Nie ma nadchodzących wydarzeń

konsultacje - wyjątki

zgłoszone przez pracowników wyjątki w zwykłych terminach konsultacji: brak zgłoszeń

zajęcia dydaktyczne - zmiany/wyjątki

zgłoszone przez pracowników zmiany/wyjątki w zwykłych terminach zajęć dydaktycznych: brak zgłoszeń

ŚLĄSKIE STUDIA HISTORYCZNO-TEOLOGICZNE



1173 opisów(-y)

szukane wyrażenie (1)

zakres wyszukiwania (1)

szukane wyrażenie (2)

zakres wyszukiwania (2)

sortowanie


ilość opisów na stronie

 


wyświetl listy
[kliknięcie na pozycję z danej listy spowoduje wyszukanie odpowiadających jej opisów]:

⇒ autorów

⇒ słów kluczowych


szukane wyrażenie: "rozum" | znaleziono 7 opisów(-y) | strona: 1 spośród: 1



autor: Cuda, J.

tytuł: L'homme a la recherche de son identité et de sa réalisation. Un paradigme herméneutique de théologie fondamentale

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 38,S (2005) 131-142

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe:

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

CZŁOWIEK W POSZUKIWANIU ZROZUMIENIA SWEJ TOŻSAMOŚCI I JEJ REALIZACJI. HERMENEUTYCZNY PARADYGMAT TEOLOGII FUNDAMENTALNEJ
Hermeneutyczne poszukiwania naukowej i filozoficznej refleksji nie dysponują "ostatnim słowem" wyjaśniającym "całościowo" toż samość człowieka. Wpisana w jego definicję konieczność takiego wyjaśnienia (Fides et ratio 1; 27) spotyka się z koniecznością uwzględnienia odkrywalnej w "tekście historii" Chrysto-logicznej przemowy Boga (FR 11). Objawiona "opowiedziana" tożsamość człowieka ("tożsamość narracyjna"), w swej dialogicznej strukturze (schemat), jest "obietnicą" i "zadaniem". Realizowany tą strukturą proces antropogenezy (teoria działania) jest także procesem identyfikacji. Istotnym komponentem tak wyjaśnionej tożsamości człowieka jest więc decyzja (odpowiedź), motywowana (komplementarnie) antropologiczną wiedzą ("całościową" i "częściową"). W antropologice tej motywacji rozum i wiara dopełniają się wzajemnie. W eschatologicznym otwarciu tego procesu, kryterium racjonalności zawierzenia objawionej antropologii jest społeczna miłość. Miłość jest jedyną nadzieją ostatecznego zrozumienia i zrealizowania tożsamości człowieka.



autor: Cuda, J.

tytuł: Teologia – filozofia: antropo-logika komplementarnej służby

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 46,1 (2013) 65-75

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: teologia fundamentalnaantropologiarozumwiarafilozofia

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

Theology–Philosophy: Anthropo-Logic of Complementary Service
The history of Christian doctrine has been accompanied by a conviction that there are two different orders of knowledge: reason and faith. In the course of this history, there have emerged many models of the interaction between philosophy and theology. This article presents three models of the relationship between faith and reason (theology-philosophy). An example of the first model can be found in antiquity and in the Middle ages; it presents philosophy as a “servant” of the-ology (philosophia: ancilla theologiae).
In the 20th century the relationship between philosophy and theology entered a new hermeneutical era. Philosophical hermeneutics (ars interpretandi) began to function as a hermeneutical philosophy; so its objective was expressed in the quest for comprehensive understanding of the (meaning of) human history. This objective became at the same time paradoxical, because reason must understand this whole and at the same time it is not able to do so. Nothing else than this paradox, working in the dialogical relationship between reason and knowledge coming from faith, can help reason reach its objective. Theology (ancilla hermeneuticae) also may become the “servant” of philosophy (theologia: ancilla philosophiae). Hopes exercised by reason may participate in the Christian hope.
Thanks to God’s revelation human beings are capable of understanding their promised identity. This identity («narrative identity»), interpreted as promised and assigned, requires cooperation be-tween reason and faith. Precisely in the context of this necessary cooperation one should consider the problem of the common service of philosophy and theology involved in the process of creative (dialogical) actualization and the identity of a human being (theologia et philosophia: ancillae hominis).



autor: Kłos, J.

tytuł: Faith and Reason in the Teaching of Bl. John Henry Newman

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 47,1 (2014) 111-126

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: Newman, John Henrywiararozum

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

This paper focuses on the relationship between faith and reason in the writings of Bl. John Henry Newman, one of the greatest personalities of nineteenth- century Britain. The topicality of Newmana is stressed today in the context of social, political, and theological considerations. He is called in invisible peritus of the Second Vatican Council. In his sermons and essays, sought to show that there is no contradiction between faith and reason because in our daily matters we more often than not act on faith. If such is the case, we must find a broader sense of rationality. In this broader sense, Newman finds certitude. This certitude is different than certainty of logical propositions, for it concerns concrete acts, therefore it is personal rather than merely logical. Certitude resembles personal maturity in which we assent to certain truths and follow what we have thus assented to. This following, this personal readiness Newman calls realization. To realize something in faith means to transcend natural difficulties and grasp the truth.



autor: Perzyński, A.

tytuł: Stare bukłaki i nowe wino. Intellectus fidei w ponowoczesnym świecie

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 45,1 (2012) 43-52

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: postmodernizmmodernizmwiararozumprawda

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

The Old Wineskins and New Wine. Intellectus fidei in the Postmodern World
In considering this question was raised about the possibility of a meeting of Christian thinking and postmodern thinking. Author’s interest in the problem of planes meeting intellectus fidei (‘strong reason’) of the postmodern, doubting in himself (‘weak reason’). It’s not just about the same ‘correct thinking’ or ‘purely rational’ reflection, it was also good, carrying the joy of practice. Article wants to show how the intellectus fidei is connected with both the revelation and postmodern culture leads to a new and fuller understanding of reality.



autor: Szymik, J.

tytuł: Cicha oczywistość Boga. Rozumność wszechświata w teologicznym ujęciu Josepha Ratzingera/Benedykta XVI

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 45,2 (2012) 273-287

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: Ratzinger JosephBenedykt XVIrozumteologia dogmatyczna

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

The Quiet Obviousness of God. The Rationality of the Universe from Joseph Ratzinger’s/Benedict XVI’s Theological Perspective
J. Ratzinger/Benedict XVI treats the words from the Prologue of the Gospel of John: “In the beginning was the Word (Logos)” as the fundamental principle of the entire reality, one that determines the essential, ontic rationality/meaningfulness of the universe because it points to its beginning – the Creator. Meaning is not a result but the principle of existence or action – by virtue of creation itself, and Christology makes us aware that meaning is, in essence, identical with love and, consequently, accessible in history and cognizable to man (incarnated). Maintaining this “logic of the Logos” protects Christian faith from mythicality, violence, autosoterism, and moralism. Only humble acceptance of the gift and kenotic unification with Christ – the eternal Logos – in prayer allows man to recognize the true meaning of the world: God’s quiet obviousness.



autor: Słomka, J.

tytuł: Sin in Origen's Homilies on Leviticus

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 38,S (2005) 58-69

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe:

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

GRZECH W ORYGENESA HOMILIACH DO KSIĘGI KAPŁAŃSKIEJ
W homiliach Orygenes koncentruje się na dwóch elementach człowieka, które określa zwykle jako rozum i dusza. Są one tożsame opisywanymi przez niego w innych dziełach dwiema częściami duszy: wyższą - rozumną i niższą. Zarówno rozum, jak i dusza mogą grzeszyć. Orygenes nie mówi w zasadzie o grzechach ciała. Grzechy rozumu są cięższe, bo powodują grzech całego człowieka, uniemożliwiają duszy spełnianie dobrych czynów. Polegają one na zbłądzeniu, odejściu od Boga, herezji, bezbożności. Dusza także może samodzielnie popełniać grzechy. Jej grzechy mogą być mimowolne, polegają na uleganiu pokusom złych pragnień i namiętności. Często grzechy duszy są przedstawiane jako choroby. Orygenes dokonuje kilku podziałów grzechów na dwie kategorie: cięższe i lżejsze. Najważniejszy z tych podziałów to grzechy odpuszczalne w tym życiu i nieodpuszczalne w tym życiu. Oprócz tego są wyróżnione grzechy przeciw Bogu i przeciw ludziom oraz grzechy, które wymagają pokuty kanonicznej i inne. Te podziały nie są konsekwentne i poszczególne kategorie grzechów mieszają się. Najpoważniejszym skutkiem grzechu jest zerwanie wspólnoty z Bogiem, a w efekcie i ze wspólnotą świętych. Kolejnym zaś jest karłowacenie człowieka i choroba duszy. Nie są one przedstawiane jako kara Boża. Natomiast oczyszczenie po śmierci jest już karą ognia wiecznego. Orygenes bardzo mało uwagi poświęca grzechowi w preezgzystencji.



autor: Wieczorek, K.

tytuł: Rozum w poszukiwaniu prawdy o wolności

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 29 (1996) 163-165

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe:


strona: 1 spośród: 1
znaleziono: 7 opisów(-y)