Wydział Teologiczny Uniwersytetu Śląskiego

Oferta WTL UŚ

Nadchodzące wydarzenia

Nie ma nadchodzących wydarzeń

konsultacje - wyjątki

zgłoszone przez pracowników wyjątki w zwykłych terminach konsultacji: brak zgłoszeń

zajęcia dydaktyczne - zmiany/wyjątki

zgłoszone przez pracowników zmiany/wyjątki w zwykłych terminach zajęć dydaktycznych: brak zgłoszeń

ŚLĄSKIE STUDIA HISTORYCZNO-TEOLOGICZNE



1173 opisów(-y)

szukane wyrażenie (1)

zakres wyszukiwania (1)

szukane wyrażenie (2)

zakres wyszukiwania (2)

sortowanie


ilość opisów na stronie

 


wyświetl listy
[kliknięcie na pozycję z danej listy spowoduje wyszukanie odpowiadających jej opisów]:

⇒ autorów

⇒ słów kluczowych


szukane wyrażenie: Biela, B. | znaleziono 9 opisów(-y) | strona: 1 spośród: 1



autor: Biela, A.

tytuł: Psychologiczne aspekty pielgrzymki Jana Pawła II do Polski w dniach od 2 do 10 czerwca 1979 r.

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 13 (1980) 233-278

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: Jan Paweł IIteologia pastoralnapsychologiapielgrzymka

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

DIE PSYCHOLOGISCHEN ASPEKTE DER PILGERFAHRT PAPST JOHANNES PAUL II NACH POLEN VON 2-10 JUNI 1979
Prof. Adam Biela von der Kath. Universität in Lublin versucht in einer psychologischen Analyse Antwort auf folgende Fragen zu geben: Warum hat die Ankunft des Papstes so ein grosses Interesse in Polen hervorgerufen? Warum haben Millionen von Polen die Schwierigkeiten |der Reise und der Hitze auf sich genommen, um mit dem Papst zusammen zu kommen? Was steckt hinter den monumentalen Demonstrationen der religiöser und patriotischer Empfindungen? War das nur deswegen, weil der Papst ein Pole ist? In seiner Analyse weist Biela auf die fundamentalen Quellen hin, die dazu beigetragen haben, dass es zu einem psycho-sozialem Phänomen gekommen ist. Die Dimensionen dieses Phänomens werden an Hand einer öffentlichen Befragung und Hunderten von Briefen, die im Archiv der Universität aufbewahrt werden, systematisch ausgewertet. Man kann sagen, dass die polnischen, Katholiken nicht nur einen Papst sehen oder einen polnischen Papst begrüssen wollten. Sie waren sich bewusst, dass nun die Kirche mit dem Papst, jetzt mehr als sonst, die Rechte des Menschen verteidigen wird und dass die polnische Nation zu einer Einheit der Ideen, der Empfindungen und neuer Verhaltungen geworden ist. Die Visite des Papstes hat viel zur Stärkung eines allgemeinen Bewusstseins der inneren Freiheit beigetragen, ebenso, wie sie einen Beitrag zur Integration der Menschen fast aller Berufe in Polen geleistet hat.



autor: Biela, A.

tytuł: Pastoral Theology of Father Franciszek Blachnicki - The Outline

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 41,2 (2008) 297-310

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: teologia pastoralnaBlachnicki, Franciszekhistoria duszpasterstwahistoria Kościoła na Śląskueklezjologia

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

ZARYS KONCEPCJI TEOLOGII PASTORALNEJ KS. FRANCISZKA BLACHNICKIEGO. Streszczenie
Krytyczna analiza posoborowej myśli pastoralno-teologicznej posłużyła ks. Blachnickiemu nie tylko do wprowadzenia jej na obszar polskiej myśli teologicznej, lecz także do wypracowania własnego i oryginalnego ujęcia tej dyscypliny wiedzy teologicznej. W swojej koncepcji ks. Blachnicki, pozostając w nurcie eklezjologicznej dedukcji teologii pastoralnej, wypracował pojęcie Kościoła odpowiadają ce aktualnej jego samoświadomości. Pojęcie to wyprowadził z dokonanej przez siebie syntezy eklezjologii Vaticanum II. Operując biblijnym pojęciem wspólnoty, dokonał jednocześnie próby jej trynitarnej dedukcji, co znalazło wyraz najpierw w asocjacji pneumatologicznej eklezjologii H. Mühlena, a następnie w trynitarnym uzasadnieniu teologii pośrednictwa zbawczego Kościoła, które wyraża się w istnieniu w Kościele dwóch porządków pośrednictwa, odpowiadających podwójnej misji Osób Bożych, a więc porządku chrystologicznego (związanego z słowem, sakramentem i urzędem) i porządku pneumatologicznego (związanego z realizacją życia chrześcijańskiego wszystkich wiernych w zjednoczeniu z Chrystusem i innymi ludźmi w Duchu Świętym), i w określeniu teologii pastoralnej jako teologii żywego Kościoła na podstawie dogmatu trynitarnego. Tym żywym Kościołem jest zrealizowana wspólnota życia ludzi z Bogiem i pomiędzy sobą w Chrystusie i w Duchu Świętym. Syntezę swej dedukcji ks. Blachnicki zawarł w sformułowaniu zasady życia Kościoła, zasady jego działania i zasady teologii pastoralnej jako teologii tego życia.
Zasadą życia Kościoła, określającą, w jaki sposób ma się on urzeczywistniać zgodnie z wolą Chrystusa i swoją naturą i dla zapewnienia sobie wewnętrznego i zewnętrznego wzrostu, jest koinonia, czy li - zrealizowana w widzialnym znaku posługi słowa i sakramentu oraz społecznej jedności wiary i miłości - wspólnota ludzi z Chry stusem i z sobą w Duchu Świętym, który jako jedna i ta sama Oso ba w Chrystusie i wszystkich członkach Kościoła stanowi niewidzial ną istotę tej wspólnoty. Sformułowana przez Blachnickiego zasada działania Kościoła, będąca zarazem zasadą teologii pastoralnej i duszpasterstwa, brzmi następująco: Pośrednictwo zbawcze Kościoła (czyli duszpasterstwo) należy sprawować w tym celu i w taki sposób, aby uobecniać samooddanie się Boga w Chrystusie w słowie i w sakramencie i warunkować wolne przyjęcie tego oddania się we wzajemnym oddaniu siebie w Duchu Świętym przez wiarę i miłość, dla urzeczywistniania wspólnoty w aspekcie wertykalnym (z Bogiem) i horyzontalnym (z braćmi), w widzialnym i skutecznym znaku zgromadzenia eucharystycznego i wspólnoty lokalnej, pozostającej w jedności z Kościołem po wszechnym.
Teologię pastoralną ks. Blachnicki rozumiał jako teologię zbawczego pośred nictwa Kościoła, u podstaw której leży, wypracowany przez eklezjologię Soboru Watykańskiego II, "obraz wiodący" urzeczywistniania się Kościoła jako wspólnoty, określony bliżej przez pojęcie sakramentu. Zasadą życia i działania Kościoła jest realizowanie koinonii na trzech płaszczyznach życia Ko ścioła. Najpierw w znaku zgromadzenia liturgicznego, które - dzięki stałej obecno ści Chrystusa w swoim Kościele - posiada moc objawiania i tworzenia siebie jako Kościół poprzez przepowiadanie słowa, sprawowanie Eucharystii oraz pozostałe sakramenty (leiturgia). Następnie Kościół ma moc urzeczywistniania się w osobie ludzkiej (martyria) poprzez przepowiadanie słowa, związane z nawróceniem się (ewangelizacja) i włączeniem się osoby w proces inicjacji (katechumenat), który ostatecznie prowadzi do odkrycia diakonijnej wspólnoty (diakonia), stojącej w służbie odnowy Kościoła lokalnego (koinonia). W realizacji tego zadania wielką rolę mają do spełnienia rozwijające się w Kościele ruchy eklezjalne. Jednym z nich jest założony przez ks. Blachnickiego ewangelizacyjno-katechumenalny Ruch Światło-Życie.
W konsekwencji ks. Blachnicki sformułował treść zasady formalnej teologii pastoralnej. Oprócz jej znaczenia w realizowaniu tzw. duszpasterstwa, wskazał również na jej wartość w określeniu struktury przedmiotu teologii żywego Kościoła. Teologia pastoralna jako nauka zyskuje w proponowanej zasadzie formalnej swoje principium, które pozwala rozbudować ją jako prawdziwie teologiczną i dedukcyjną naukę. Otrzymuje ona jasno określony przedmiot materialny i formalny. Przedmiotem materialnym jest Kościół, dlatego zamiast o teologii pastoralnej, lepiej - zdaniem Blachnickiego - mówić o eklezjologii pastoralnej. Określenie ,,pastoralna" z kolei wskazuje na przedmiot formalny, jakim jest zaanga żowana i zmierzająca do działania troska o wzrost Kościoła. Ta troska może dotyczyć tylko Kościoła żywego, istniejącego i mającego się urzeczywistniać we współczesnym świecie - i ta aktualność również stanowi przedmiot formalny tej dy scypliny. Dlatego w postulowanej analizie trzeba zawsze mieć na uwadze trzy elementy: idealny obraz Kościoła, odpowiadający Bo żemu planowi jako element normatywny i zobowiązujący; aktualną, zjawiskową postać Kościoła w jego przejawach życia i formach dzia łania jako element krytycznie oceniany i - na trzecim miejscu - tak zwany świat współczesny, jeśli warunkuje on urzeczywistnia nie się Kościoła, będąc jakąś aktualizacją i specyfikacją Bożego we zwania do realizacji misji Kościoła. W konsekwencji, jako rezultat dokonanych analiz, ks. Blachnicki zaproponował następującą definicję "teologii pastoralnej": Eklezjologia pastoralna jest teologiczno-praktyczną nauką, która w świetle objawienia oraz zbawczej woli Boga (obiectum formale quo) zajmuje się żywym Kościołem, czyli Kościołem, jeśli urzeczywistnia się on i ma się urzeczywistniać współcześnie we wspólnocie (obiectum formale quod), ustalając - na podstawie analizy jego sytuacji - zasady i dyrektywy jego działania na dziś i na jutro. Oprócz wskazań dotyczących metody teologii pastoralnej ks. Blachnicki wyprowadził również cały zakres i strukturę przedmiotu materialnego tej dyscypliny, dzieląc ją na teologię pastoralną (eklezjologię pastoralną) ogólną i szczegółową. Zasadą porządkującą i określającą bliżej strukturę przedmiotu eklezjologii pastoralnej jest idea wspól noty, która pełni w tym schemacie zarówno funkcję zasady jednoczącej wszystkie dyscypliny szczegółowe i dziedziny eklezjologii pastoralnej, jak i podstawę ich podziału.



autor: Biela, B.

tytuł: Bibliografia publikacji ks. Franciszka Blachnickiego

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 25-26 (1992-93) 223-231

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: Blachnicki, Franciszekbibliografia


autor: Biela, B.

tytuł: Ks. Franciszek Blachnicki - uwarunkowania jego poglądów teologiczno-pastoralnych

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 25-26 (1992-93) 205-221

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: Blachnicki, Franciszek


autor: Biela, B.

tytuł: Pastoralne aspekty Odnowy w Duchu Świętym

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 31 (1998) 171-186

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: teologia pastoralnaOdnowa w Duchu Świętym

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

PASTORAL ASPECTS OF THE "RENEWAL IN THE HOLY SPIRIT"
Summary
Thirty years have passed when once again in the Catholic Church we are enjoying the revival of the charismatic movement called the "Renewal in the Holy Spirit". This movement, although it arises controversy and insinuations, still lasts, continues to develop and is sweeping with its range over millions of Christians all over the world. In 1975 Paul VI said that it was the chance for the Church of today and for the world. The article presenting the essence of the Renewal its fruit and the dangers involved points to certain conditions that must be fulfilled in order to take advantage of this chance.
In the face of diminishing religious practice, and at the same time of the trend to satisfy the hunger for religious experience through completely false ways, the Renewal in the Holy Spirit appears to be a sign of hope, because what forms its essence is not a system or method, but above all the experience of God's reality, His Goodness and power. This is the source of the widely understood religious and moral changes that transform the life of its members. Of course, certain negative aspects also occur, however, they can be avoided by suitable management and subordination to priestly authority.
The basic pillar of the Renewal is formed by the communities. They are the ones that help in acquiring special dispositions that condition God's action in man. There arises, in this connection a demand for their proper management and for a suitable formation of secular animators. Also a very important thing for the future of the Renewal is the attitude of priests themselves, who on account of their vocation have a unique and irreplacable role to be played, first of all in its integration with the life of the Church. There would be something abnormal about it, if the Renewal by strengthening the life of the Church remained without their commital, as this after all, could be the cause of its dwindling and also lead to various distortions.
It has become visible that traditional forms of ministry, basing on the post-Tridentine model of the parish are less and less effective. To start with, the Renewal in the Holy Spirit by "increasing the value" of the sacrament of Holy Baptism and Confirmation, can contribute considerably to the revival of the parish, as it is impossible to simply "introduce" enlivening of the parish. A personal meeting with Jesus Christ in the power of His Spirit must always be the point of departure. On this foundation developing communities can through their missionary ways, reach people who do not have any contact with the Church anymore.
There also appears the need to integrate in common action the Renewal in the Holy Spirit with our own native Movement of Light-Life which has already developed an overall and realistic program of parish animation.



autor: Biela, B.

tytuł: Odnowa pastoralna parafii w świetle II Polskiego Synodu Plenarnego

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 36,1 (2003) 70-87

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: teologia pastoralnaparafiaII Synod Plenarny

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

PASTORAL RENEWAL IN THE PARISH ACCORDING TO II POLISH PLENAR SYNOD
Summary
28th of February 2001 year came in to force a resolution of Polish Plenar Synod (PPS) in all Polish dioceses. Synod work was started by John Paul II during IV pilgrimage to the Homy land in 8th of June 1991 year.
This artickle undertook a trial of answering such a question - now and in what circunstences the resolutions II PPS could become a gift for the Church in Poland creating a ministry in its basic structure which is a parish. Presenting historical - diecesial contest there was said that 29th of October 1992 year during first session of Archidiocesesial Synodal commision II PPS in Katowice, among others was also come into force working team for lays apostolate and the leader had become the author of this article. Among all postulates and suggestions which are sent to the main commission to Warshaw the first and fundamental was that, which testified in working texts - that is lack of pastoral vision of bulding parish according to the vision of Church in Vatican Council II documents. Without realising that vision, especially by priests in the Church, all the other postulates will be hung in emptiness.
Finally Synod reananged working documents so as from 17, 14 documents came into life. The base and fundamental work for reneval of the parish is the first document which was didn't exist in working documents: Neccessity and tasks of new evangelization in the turn of II and III Millenium of Christianity.
On the base of the choice of texts from II PPS one can state that although Synod doesn't show holistic model of parish as a community, otherwise looking at council vision of Church univowlly postulates to build dynamical parish, based on community of communities model. It is connected very tightly with neccessity of katechumenal lays formation stressed by Synod. In that caseitis not possible to not appreciate, showed by synodal documents, a part of properly created priests and the meaning of movements and communities expienenced in realising community model of parish. It is only a pity that one can not find in all those documents a place for presenting expienences worked out by our home movement of after council renewal of Church: Light-Life Movement. As an example is given Movement for Better World (Movimento per il Mondo Migliore).
In front of priests and aware of their part faithful lays there is a task of realisation community model of parish. That demands respect precisely very casfully created stages connected with quantitive and qualitive growth of parish. One can learn a laf from direction of contemporary pastoral theology and expierieces of after council movements of Church renewal. So, there shows very urgrnt neccessity, to have in every diocese strategical plan of realisation model of community parish and proffessional teams and undertaking evengelical actions in parishes. Towards that direction should go all trials of Diocese Curia Ministry of Departments.



autor: Biela, B.

tytuł: Cura pastoralis w świetle Novo millennio ineunte. Kontekst Roku Eucharystii

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 38,1 (2005) 63-80

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: teologia pastoralna

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

Cura pastoralis in the light of Novo millennio ineunte. Context of the Year of the Eucharist
In Novo millenio ineunte John Paul II shows us some concrete elements cura pastoralis for the Church on the beginning of third millenium. It consists of seven words - priorities: hollines, prayer, sacrament of reconciliation, priority of grace, listening to the word of God, preaching the word of God (NMI 30-40). One can say that those are some special words - keys as signs to "create Church a home and a school of communion". Those "outer tools of communion" are rather useless, if any concret examples follow after them. That is why in searching the way for the Church in Poland, one can connect the following words - priorities: to remember with the perspective of prayer, to forgive with the sacrament of reconciliation to receive with listening to the Word of God, to be grateful with Sunday Holy Mass, to give with priority of grace, to go with preaching the word of God. The key word is faith, becouse without this fundament, there is no Church. Other words it is about transition in our ministry from ministry to evangelisation. That is why our contemprorary pastoral theology, or better speaking, theology of evangelization shows "evangelizationcatechumenical" conception of evangelization, postulating to reread and undertake basic rules of life and christian development from catechumenal institution. Becouse of this, it is very important to understand its fundamental and basic statement of Council, that the whole Church is missionary. It is any surprise then, that in this context II Polish Plenar Council postulates to use already existing expieriences and parishal projects of renewal where a great part are church basic communities. But it is strictly connected - as John Paul postulates in Christifidelis laici - with more strict renewal of parishal structures.
But before we start to programme some concrete enterprices, we - as pope says - should spread the spirituality of communion which is mainly "look lodged in Holy Trinity who lives in us and whose light should be seen in faces of people around us" (NMI 43). This look, or as - Holy Father says - contemplation of Christ visage, is able to create new energies, making us enthusiastic in concrete situations. It is also worth to say that contemplating of suffering visage of Jesus on the cross tree "seven words" were spoken. One can say that they are a specific testament giving us a programme of creating our spiritual way of life. That is why it can be very inspiriating to combine seven words of dying God - Man, with words - religious service priorities. It is important for outside tools of communion to not be soulless mechanisms or mistification of communion, but the ways of expresing and development. Celebration of Eucharisty, and mainly its top moment when Pascha of Jesus is personificated also consists those seven elements, which are somehow "shepherd's heritage" of Jesus. This testament shows a way to christian adultery. It is also Jesus specific metodology making disciples, also strictly connected with "tools of communion" from Novo millenio ineunte, allowing us to spread the spirituality of communion.



autor: Biela, B.

tytuł: Struktura eklezjalnej wspólnoty we współczesnym nauczaniu Kościoła

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 44,2 (2011) 529-546

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: eklezjologiateologia pastoralnaMagisteriumKościółwspólnota

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

STRUCTURE OF ECCLESIASTICAL COMUNITY IN CONTEMPORARY TEACHING OF THE CHURCH. Summary
Community of a person with God in Christ is the basis of creation in the Church and through the Church a new interpersonal community. This is related closely to the fact of a reinvention and reminding by Vaticanum II and a post-council Magisterium Ecclesiae that the Church making a pilgrimage on the earth develops as a brotherly community of all the faithful and at the same time as a community of local Churches. Such a vision of the Church is most of all a consequence of viewing the Church as a complex reality. This una realitas complexa is in the documents of the Second Vatican Council described as unity or a catholic fullness and even “holy mystery of unity”. This unity does not have its counterpart in lay communities. Its outstanding character comes from the fact that it refers to a divine-humane reality and its result is unity in multiplicity. On this awareness of a teandric character of an ecclesiastical reality Vaticanum II builds up its lecture on the internal structure of the Church as a diverse unity. This is a unity in a diversity of the faithful and a unity in a multiplicity of local Churches which centre is Christ - the Head represented by the community of pastors with the bishop of Rome. Not only this multiplicity and diversion does not disturb unity, but give it a character of communion. Hence the major thesis of of the post-council ecclesiology is based on the statement that the Church is a gathering that is shaped in a diversity of the faithful (communio fidelium), unity in the multiplicity of local Churches (communio ecclesiarum) and a gathering gathered round Christ represented in the power of the Spirit by a community of the pastors (communio hierarchica).These three realities in the post-council ecclesiology are perceived as the basic dimensions of the internal structure of the Church: charismatic, universal-and-local as well as hierarchical.



autor: Kornas-Biela, D.

tytuł: Świętego Jana Pawła II wizja rodziny

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 49,1 (2016) 41-57

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: Jan Paweł IIrodzina

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

Saint John Paul II ’s Vision of the Family
The article synthetically presents multiple involvement of John Paul II in favour of the family. The first part of the article presents existential roots of the Pope’s concern for the family and his pastoral activity. In the further parts the article discusses the most important topics in the papal teaching about the family. The Pope describes the family as a community of life and love, built on the indissoluble marriage, as a community whose particular members are called to sanctity and this sanctity can be achieved especially thanks to the family life.



strona: 1 spośród: 1
znaleziono: 9 opisów(-y)