Wydział Teologiczny Uniwersytetu Śląskiego

Oferta WTL UŚ

Nadchodzące wydarzenia

Nie ma nadchodzących wydarzeń

konsultacje - wyjątki

zgłoszone przez pracowników wyjątki w zwykłych terminach konsultacji: brak zgłoszeń

zajęcia dydaktyczne - zmiany/wyjątki

zgłoszone przez pracowników zmiany/wyjątki w zwykłych terminach zajęć dydaktycznych: brak zgłoszeń

ŚLĄSKIE STUDIA HISTORYCZNO-TEOLOGICZNE



1173 opisów(-y)

szukane wyrażenie (1)

zakres wyszukiwania (1)

szukane wyrażenie (2)

zakres wyszukiwania (2)

sortowanie


ilość opisów na stronie

 


wyświetl listy
[kliknięcie na pozycję z danej listy spowoduje wyszukanie odpowiadających jej opisów]:

⇒ autorów

⇒ słów kluczowych


szukane wyrażenie: Kania, W. | znaleziono 9 opisów(-y) | strona: 1 spośród: 1



autor: Kania, J.

tytuł: Binacja i trynacja w prawie (Archi) Diecezji Katowickiej

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 42,2 (2009) 195-210

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: historia Kościoła na Śląskuhistoria prawaprawo kanoniczneKatowice

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

La binaz ione e la trinaz ione nella legge dell’(Arci) diocesi di Katowice. Sommario
Il lavoro qui presentato riguarda il tema della legge sulla binazione e trinazione della Messa nella Diocesi di Katowice. Non e possibile, pero, esaminare la questione solamente sulla base della legge diocesana, senz’avere presente tutto il contesto della legge universale della Chiesa, la quale e fonte di ogni precetto particolare.
Il Codice di Diritto Canonico, nel canone 905 ci ricorda che „non e lecito al sacerdote celebrare piu di una sola volta al giorno” (Cfr. CDC , can. 905 § 1). Quindi la norma generale e che il sacerdote non celebri piu di una sola volta al giorno, tranne I casi in cui il diritto lo consenta. Dai fonti risulta che nel territorio della Diocesi di Katowice tutti i sacerdoti, religiosi e diocesani, anche quelli che non sono membri del presbiterio della diocesi, ma sono solo di visita, hanno diritto alla binazione e trinazione in tutte le feste di precetto ogni volta quando vi e la necessita pastorale. Viene proibita la trinazione nei giorni feriali. Quando vi e il matrimonio o funerale il sacerdote puo celebrare un’altra messa per il bene pastorale dei fedeli. Lo stesso riguarda il caso di malatia d’un sacerdote. La binazione e permessa nel Giovedi Santo per la Messa del crisma e nel Sabato Santo per la Veglia pasquale, come anche in occassione della visita pastorale del vescovo, ritiro o un particolare riunione di sacerdoti, funerale d un’sacerdote, etc. Un permesso speciale e stato dato per la binazione in un’gruppo dei fedeli e nella casa d’un malato grave che non puo assistere alla Messa in chiesa.
Secondo le norme generali il sacerdote puo tenere a se uno solo stipendio della Messa, a lui spetta decidere quale. Le offerte di Messa binata o della trinazione si manda alla Curia. Viene proibito ricevere le offerte della Messa celebrata nella casa d’un malato o quella in gruppo dei fedeli, neanche della Messa celebrata in occassione d’incontro di sacerdoti. Le possibilita date dalla legge di celebrare piu volte al giorno non dispensano dalla preparazione spirituale e dall’onore dovuto al Santissimo Sacramento. Per questo motivo e necessario osservare le norme della legge riguardanti ieiunio eucaristico che comincia almeno un ora prima della Communione di prima Messa celebrata.



autor: Kania, W.

tytuł: El significado de lo correcto según W. D. Ross

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 38,S (2005) 143-156

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe:

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

ZNACZENIE SŁUSZNOŚCI MORALNEJ WEDŁUG W. D. ROSSA
Twórczość Williama Davida Rossa (1877-1971), długoletniego rektora Oriel College w Oxfordzie, wpisuje się w główny nurt brytyjskiej etyki analitycznej rozwiniętej w pierwszych dziesięcioleciach XX w. Opierając się na sposobie uprawiania filozofii zaprezentowanej przez G. E. Moora i H. A. Pricharda, Ross pogłębia osiągnięcia tych myślicieli, starając się przedstawić spójny system poglądów moralnych spod znaku intuicjonizmu etycznego. Jednym z głównych punktów zainteresowania tego brytyjskiego myśliciela jest kwestia analizy podstawowych pojęć etycznych. W niniejszym artykule zostają zaprezentowane osiągnięcia Rossa dotyczące problemu definiowalności i znaczenia słuszności moralnej (rightness). Słuszność moralna, wedle Rossa, jest niedefiniowalna i nie da się jej sprowadzić do jakiegokolwiek orzecznika etycznego, który by nie był jej synonimem. Posługując się opinią C. D. Broada, rektor Oriel College widzi słuszność moralną w kategoriach czegoś, co jest adekwatne lub właściwe (appropriateness) w stosunku do innych czynników danej sytuacji moralnej. Słuszność jest pewną charakterystyką złożoną (predykatem pozostającym w relacji do innych czynników sytuacji moralnej). Przynależy ona do rodzaju adekwatności, o której różnicy gatunkowej możemy powiedzieć tylko, że jest ze sfery moralnej. Adekwatność moralna pozostaje ponadto w sferze podobieństwa do adekwatności znanej ze świata estetyki. Analiza definiowalności orzecznika «słuszny» służy jednocześnie prezentacji metody filozoficznej Rossa.



autor: Kania, W.

tytuł: Descansa la filosofía moral en un error?

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 39,1 (2006) 93-102

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe:

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

Czy filozofia moralna opiera się na błędzie?
Czy filozofia moralna opiera się na błędzie? Takie kontrowersyjne pytanie stawia w swoim eseju Harold Arthur Prichard (1871-1947), profesor filozofii moralnej w Corpus Christi College w Oxfordzie. Odpowiedź pozytywną na postawioną kwestię upatruje w nieuprawomocnionym sposobie uzasadniania obowiązków moralnych. Dotychczasowa filozofia, wedle brytyjskiego filozofa, próbowała tłumaczyć powinności moralne, odwołując się do idei dobra zawartego w danym działaniu lub wytworzonego na jego skutek. Prichard próbuje udowodnić, że pojęcie obowiązku nie implikuje pojęcia dobra. Obowiązek można wyprowadzić tylko z obowiązku. To radykalne twierdzenie Prichard próbuje uargumentować, powołując się na intuicję i na to, co powszechnie myślimy, wypełniając obowiązki moralne. Niniejszy artykuł przedstawia i poddaje krytycznej analizie wybrane poglądy brytyjskiego filozofa. Aczkolwiek trudno zgodzić się z twierdzeniami Pricharda, niemniej sposób, w jaki uprawia filozofię, pomaga w twórczej refleksji nad podstawowymi zagadnieniami teorii etyki.



autor: Kania, W.

tytuł: Principia Ethica de G. E. Moore y los comienzos de la ética analítica

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 39,2 (2006) 347-359

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe:

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

Principia Ethica G. E. Moore'a i początki etyki analitycznej
Twórczość G. E. Moore'a (1873-1958) stanowi przykład par excellence zastosowania metody analitycznej przy rozwiązywaniu podstawowych zagadnień etycznych. W swoim programowym dziele Principia Ethica Moore jest zainteresowany nie tyle w dawaniu nowych rozwiązań, ile w krytyce zastanych koncepcji filozoficznych. Ogłaszając tzw. Błąd naturalistyczny, stwierdza, że predykat «dobry» jest niedefiniowalny. Dzieje się tak, ponieważ jest niezłożony i jako taki nie podlega dalszej analizie. Możemy natomiast mówić o rzeczach dobrych. Za takie filozof z Canterbury uważa przyjemności międzyludzkiego obcowania i radość doznawaną wobec piękna.
W sferze etyki normatywnej, w przypadku Moore'a, możemy mówić o tzw. utylitaryzmie idealnym. Słusznym («right») działaniem jest to, które przyniesie w efekcie najwięcej dobra. Dobro samo w sobie jest poznawalne jako ewidentne i nie wymaga dalszego uzasadnienia. Słuszność moralna, określająca nasze obowiązki, nie jest ewidentna sama z siebie, co pociąga za sobą arbitralność oceny sytuacji etycznych i, konsekwentnie, relatywny charakter norm moralnych. Ze względu na specyficzną metodę poznawczą istnieją przesłanki, by zaliczyć Moore'a w krąg intuicjonizmu teleologicznego. Optowanie za etyką skoncentrowaną na specyficznie pojętym dobru prowadzi do ostrego podziału miedzy teorią i praktyką etyczną. Pomimo tej trudności Moore ze swoją metodą uprawiania etyki okazuje się dobrym nauczycielem dla pragnących wejść w arkana analizy filozoficznej.



autor: Kania, W.

tytuł: Kryterium śmierci mózgowej w perspektywie historycznej

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 40,2 (2007) 350-363

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: bioetykaśmierćkryterium śmierci

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

BRAIN DEATH CRITERIA IN A HISTORICAL PERSPECTIVE
Beginning from the second part of the XX century, the traditional cardiopulmonary criteria for defining death was not able to meet the new challenges presented by the development of new medical technology. The use of the iron lung and, later on, the respirator and new methods applied in the intensive care units were able to help in the recovery of patient and, also, to maintain artificially and indefinitely those whose heart continued to beat, but who suffered irreversible brain damage. In the latter case, the patient was dead, but the traditional criteria did not allow the possibility of declaring death. New brain related criteria was needed to solve these difficulties. In 1968, a report of the Ad Hoc Committee of the Harvard Medical School appeared titled A Definition of Irreversible Coma, which gave the new criteria for defining death. It said that a permanently non-functioning brain could be considered dead. Its death was leading necessarily and consequently to the death of the whole organism. Based on this fact and using suitable medical tests it was possible to establish a new way of declaring a person's death. The next step in the development of brain death criteria was the report of the President's Commission on the Medical, Legal and Ethical Issues in the Determination of Death, edited in 1981. This document contained a Uniform Determination of Death Act. It stated that an individual, who has sustained either irreversible cessation of circulatory and respiratory functions, or irreversible cessation of all functions of the entire brain, including the brain stem, is dead. The report of the President's Commission introduced the notion of total brain death (TBD) and analyzed and described three essential elements of the brain death issue: definition of death, criteria of death and clinical test for death. Currently, the brain death criteria is widely accepted, but there is no global consensus in diagnostic confirmatory procedures.



autor: Kania, W.

tytuł: La ley natural y los valores a la luz de la filosofía tomista de T. Ślipko SI

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 41,2 (2008) 322-329

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: teologia moralnaprawo naturalneetykaŚlipko, Tomasztomizm

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

PRAWO NATURALNE I WARTOŚCI W ŚWIETLE TOMIZMU T. ŚLIPKI SJ. Streszczenie
Twórczość etyczna Tadeusza Ślipki SJ (ur. 1918) wpisuje się w wybitne osiągnięcia polskiego tomizmu. Badania nad sferą deontologiczną etyki doprowadziły Ślipkę do stworzenia pojęcia "fenomenu deontycznego". Ów fenomen obejmuje z jednej strony imperatyw określonego działania, a z drugiej - prawo oparte na tym imperatywie oraz odpowiadający temu prawu obowiązek. Fenomen deontyczny stanowi esencjalny składnik porządku etycznego i pozostaje w ścisłej relacji aksjologicznej ze światem wartości. Absolutny charakter norm moralnych, opartych na prawie naturalnym, odwołuje się do równie absolutnego charakteru wartości moralnych.g



autor: Kania, W.

tytuł: O przebaczeniu indywidualnym i kolektywnym. Refleksja filozoficzna

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 42,2 (2009) 59-69

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: filozofiaprzebaczeniepojednanie

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

About Individual and Collective Forgiveness: A Philosophical Reflection. Summary
In the last decades, a topic of forgiveness has gained great importance on a social level. The work of Truth and Reconciliation Committee and apologies offered by political and religious leaders are representative signs of “collective forgiveness”. In this paper, I show first the object and essence of forgiveness using Hildebrand’s distinction between disvalue and objective evil for a person. I explain from the perspective of a harmful relationship between two individuals what forgiveness is not. Then I show conditions which should be fulfilled to forgive and to receive forgiveness. An analysis of individual forgiveness gives us a proper tool to understand the collective one. I argue that in a strict sense we can not talk about collective forgiveness. It is better to speak about the process of social, religious or political reconciliation. This process leads to “purification of memory” and builds up new relationships between two feuding groups. A healed past gives hope for a good future.



autor: Kania, W.

tytuł: Libertad y cautiverio. Inspiraciones hegelianas de la filosofía del drama de Józef Tischner

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 45,1 (2012) 121-129

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: filozofia dramatuwolnośćniewolawyzwolenie

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

This paper shows the connection between Hegel’s Phenomenolgy of Spirit idea of lord and bondsman and the philosophy of drama of Tischner. After the presentation of the basic notions of the philosophy of drama (time, world-stage, man, agathological horizon) and the dialogical and intentional opening of man toward other man, it is analyzed in the particular subject of human freedom. The use of the dialectical figure of lord and bondsman helps Tischner in drawing a proper perspective of the drama of human freedom. The last part of this paper dedicated to liberation reveals a critical attitude of Tischner toward Hegelian philosophy.



autor: Kania, W.

tytuł: La necesidad de la humanización de la psiquiatría en el pensamiento de Antoni Kępiński

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 47,2 (2014) 306-315

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: Kępiński, Antonipsychiatriaterapiapacjent

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

This paper shows the original humanistic approach toward the patient presented in the writings and in the example of the life of Antoni Kępiński, one of the best Polish psychiatrists of the XX century. In the beginning, the article describes Kępiński´s holistic approach toward the patient who should be treated not as a mere object of natural science. The second part focuses on Kępiński’s original therapeutic method based on axiology which his followers named “corrective axiological experience”. The last part discusses the doctor-patient relationship. According to Kępiński, a doctor should be authentic, and avoid putting on a mask and judging the patient, who is suffering and expecting to be helped.



strona: 1 spośród: 1
znaleziono: 9 opisów(-y)