Wydział Teologiczny Uniwersytetu Śląskiego

Oferta WTL UŚ

konsultacje - wyjątki

zgłoszone przez pracowników wyjątki w zwykłych terminach konsultacji:

ks. R. Dappa: 15.11 (piątek) w godz. 9.30-10.15

M. Gwóźdź: odwołane do 22.11. (L4)

M. Kozubek: 14.12., godz. 15:30-17:00 (zamiast 10.12.)

zajęcia dydaktyczne - zmiany/wyjątki

zgłoszone przez pracowników zmiany/wyjątki w zwykłych terminach zajęć dydaktycznych:

M. Gwóźdź: odwołane do 22.11. (L4)

A. Kłos-Skrzypczak: 14.11. zajęcia dla NoR rok I i III - odwołane.

Studia Pastoralne
Rocznik Wydziału Teologicznego UŚ



337 opisów(-y)

szukane wyrażenie (1)

zakres wyszukiwania (1)

szukane wyrażenie (2)

zakres wyszukiwania (2)

sortowanie


ilość opisów na stronie

 


wyświetl listy
[kliknięcie na pozycję z danej listy spowoduje wyszukanie odpowiadających jej opisów]:

⇒ autorów

⇒ słów kluczowych


szukane wyrażenie: "penitent" | znaleziono 2 opisów(-y) | strona: 1 spośród: 1



autor: Biela, B.

tytuł: Przygotowanie dalsze i bliższe do sakramentu pokuty i pojednania

Studia Pastoralne 3 (2007) 36-53

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: sakrament pokuty i pojednaniaszafarz sakramentu pokutypenitentnabożeństwo pokutne

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

INDIRECT AND DIRECT PREPARATION FOR THE SACRAMENT OF PENANCE AND RECONCILIATION
In the awareness of many faithful the sacrament of penance is but a sheer formality, if not a magical way of getting rid of sin. This attitude manifests itself in the way preparation is made for this sacrament. Quite often the major focus is on reading an examination of conscience from a book of prayers and confessing one's sins, whereas the other conditions of adequate and fruitful participation in the sacrament: penitence, contrition, resolution to amend one's life and penance are performed only on a formal level. While preparing the faithful for the sacrament of penance and reconciliation one should, therefore, speak of indirect and direct preparation. As far as the ministry of penance, one can clearly see specific conclusions and tasks. The main source of the present crisis of this sacrament may be found in reducing the whole penance practice solely to individual confession at the cost of non-sacramental forms of taking sins away. The major postulate is therefore to celebrate the liturgy of the sacrament of penance in the context of the whole penance practice of the Church. For the preparation for the sacrament of penance and reconciliation cannot be separated from the holistic context of penance as the major life attitude of everyday conversion understood here as the biblical metanoia. Moreover, the common practise of celebrating the sacrament may make one conclude that the character of penance is purely personal and that the purpose is to re-establish a correct relation between an individual and God. The reality is that a man does not live in perfect isolation from one's brothers and sisters. One's salvation takes place in a human environment. Therefore one can enumerate these most vital pastoral postulates preparing for the sacrament of penance: shaping the sensibility of the faithful to an individual and social character of sin and conversion, emphasizing the communal element in preparation for the liturgy of the sacrament of penance and understanding a confessor's involvement in shaping the social and ecclesial attitude of a penitent.



autor: Kuligowski, R.

tytuł: Duszpasterska troska o penitenta

Studia Pastoralne 3 (2007) 54-62

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: penitentetapy rozwoju moralnegoautonomiaheteronomiateonomia

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

DIE PASTORALE SORGE FÜR DEN BEICHTENDEN
Die katholische Kirche begleitet den Christ auf dem Weg zur Vollkommenheit. Eine besondere Rolle auf diesem Weg spielt das Bußsakrament. Davon zeugen viele Dokumenten der Kirche. In diesem Artikel versuchen wir zu verstehen, wie man dem Beichtendem helfen kann, richtig und fruchtvoll am Bußsakrament teilzunehmen. In der Moraltheologie, die für die heutige Pädagogik und Psychologie offen ist, sieht man mindestens vier Etappen der geistlichen Entwicklung. Die drei Etappen betreffen den Beichtenden. Es geht um die Heteronomie, Autonomie und Theonomie. Jede Etappe bleibt für verschiedene Tugenden offen. In der Heteronomieetappe sind vor allem der Gehorsam, das Recht und die Autorität wichtig; in der Autonomie besonders die Freiheit und die Liebe. Die letzte Etappe, die Theonomie, wird eine Synthese aller früheren Etappen. Eine hervorstehende Tugend für die Theonomie bleibt die Verantwortlichkeit. Der Priester soll wissen, auf welcher Etappe der Moralentwicklung der konkrete Beichtende ist. Außerdem muss man wissen, welche spezifischen Probleme das moderne Leben schafft. Man kann sagen, dass es heute vor allem um bioethischen Fragen geht. Alle, die in der Seelsorge tätig sind, sollen dem Beichtenden helfen. Der Weg zur Vollkommenheit ist lang und das Bußsakrament bleibt eine besondere und wertvolle Hilfe für den Christ.



strona: 1 spośród: 1
znaleziono: 2 opisów(-y)





© Wydział Teologiczny UŚ, Katowice