Wydział Teologiczny Uniwersytetu Śląskiego

Oferta WTL UŚ



Nadchodzące wydarzenia

Nie ma nadchodzących wydarzeń

konsultacje - wyjątki

zgłoszone przez pracowników wyjątki w zwykłych terminach konsultacji: brak zgłoszeń

zajęcia dydaktyczne - zmiany/wyjątki

zgłoszone przez pracowników zmiany/wyjątki w zwykłych terminach zajęć dydaktycznych: brak zgłoszeń

ŚLĄSKIE STUDIA HISTORYCZNO-TEOLOGICZNE



1173 opisów(-y)

szukane wyrażenie (1)

zakres wyszukiwania (1)

szukane wyrażenie (2)

zakres wyszukiwania (2)

sortowanie


ilość opisów na stronie

 


wyświetl listy
[kliknięcie na pozycję z danej listy spowoduje wyszukanie odpowiadających jej opisów]:

⇒ autorów

⇒ słów kluczowych


szukane wyrażenie: "historia Kościoła" | znaleziono 118 opisów(-y) | strona: 2 spośród: 12


«
»
[<<] | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | [>>]

autor: Bednorz, H.

tytuł: Taizé - na tle osobistych przeżyć, obserwacji i studiów

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 9 (1976) 111-120

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: historia KościołaXX wiekTaizéhistoria duszpasterstwaFrancja

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

TAIZÉ - IMPRESSIONS, OBSERVATIONS ET ETUDES PERSONELLES
Le frère Roger, prieur de la Communauté religieuse de Taizé est venu deux fois en Pologne, et a chaque fois a Katowice et a Piekary. L'impression immense qu'il a laissé a ceux qui l'ont rencontré, comme aussi le rôle grandissant de la Communauté de Taizé dans l'Eglise entière, nous pousse a présenter quelques traits des plus caractéristiques de ce mouvement de renouveau qui a sa source a Taizé. La communauté de Taizé a un langage commun surtout avec les jeunes, qui y viennent de tous les coins du monde. La ils apprennent a prier, et a aimer Dieu et le prochain - dans une ambiance de simplicité, de foi vivante, et dans l'esprit de pauvreté. Ils importent cet idéal dans leurs pays, gardant entre eux un contact vivant en petits groupes amicaux. Le trait caractéristique de leur spiritualité consiste dans une foi profonde dans la Résurrection, dont découle la joie et l'espérance. C'est le frère Roger qui est l'âme de Taizé. Son charisme peut se définir par une sensibilité particulière a l'action du Saint-Esprit dans l'Eglise et par une rare facilité a nouer des relations avec des hommes de formation très différente. C'est un homme de prière. L'oecuménisme est l'une des ses préoccupations principales. Il est fondé sur la découverte de l'espérance des jeunes et leur désir d'unité et de vérité. L'auteur souligne cette pensée, dans l'espoir que l'exemple de Taizé pourra raviver le mouvement oecuménique de son diocèse.



autor: Bednorz, H.

tytuł: Życie i działalność biskupa Juliusza Bieńka

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 10 (1977) 9-14

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: historia Kościoła na ŚląskuBieniek, JuliuszXX wiek


autor: Biela, A.

tytuł: Pastoral Theology of Father Franciszek Blachnicki - The Outline

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 41,2 (2008) 297-310

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: teologia pastoralnaBlachnicki, Franciszekhistoria duszpasterstwahistoria Kościoła na Śląskueklezjologia

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

ZARYS KONCEPCJI TEOLOGII PASTORALNEJ KS. FRANCISZKA BLACHNICKIEGO. Streszczenie
Krytyczna analiza posoborowej myśli pastoralno-teologicznej posłużyła ks. Blachnickiemu nie tylko do wprowadzenia jej na obszar polskiej myśli teologicznej, lecz także do wypracowania własnego i oryginalnego ujęcia tej dyscypliny wiedzy teologicznej. W swojej koncepcji ks. Blachnicki, pozostając w nurcie eklezjologicznej dedukcji teologii pastoralnej, wypracował pojęcie Kościoła odpowiadają ce aktualnej jego samoświadomości. Pojęcie to wyprowadził z dokonanej przez siebie syntezy eklezjologii Vaticanum II. Operując biblijnym pojęciem wspólnoty, dokonał jednocześnie próby jej trynitarnej dedukcji, co znalazło wyraz najpierw w asocjacji pneumatologicznej eklezjologii H. Mühlena, a następnie w trynitarnym uzasadnieniu teologii pośrednictwa zbawczego Kościoła, które wyraża się w istnieniu w Kościele dwóch porządków pośrednictwa, odpowiadających podwójnej misji Osób Bożych, a więc porządku chrystologicznego (związanego z słowem, sakramentem i urzędem) i porządku pneumatologicznego (związanego z realizacją życia chrześcijańskiego wszystkich wiernych w zjednoczeniu z Chrystusem i innymi ludźmi w Duchu Świętym), i w określeniu teologii pastoralnej jako teologii żywego Kościoła na podstawie dogmatu trynitarnego. Tym żywym Kościołem jest zrealizowana wspólnota życia ludzi z Bogiem i pomiędzy sobą w Chrystusie i w Duchu Świętym. Syntezę swej dedukcji ks. Blachnicki zawarł w sformułowaniu zasady życia Kościoła, zasady jego działania i zasady teologii pastoralnej jako teologii tego życia.
Zasadą życia Kościoła, określającą, w jaki sposób ma się on urzeczywistniać zgodnie z wolą Chrystusa i swoją naturą i dla zapewnienia sobie wewnętrznego i zewnętrznego wzrostu, jest koinonia, czy li - zrealizowana w widzialnym znaku posługi słowa i sakramentu oraz społecznej jedności wiary i miłości - wspólnota ludzi z Chry stusem i z sobą w Duchu Świętym, który jako jedna i ta sama Oso ba w Chrystusie i wszystkich członkach Kościoła stanowi niewidzial ną istotę tej wspólnoty. Sformułowana przez Blachnickiego zasada działania Kościoła, będąca zarazem zasadą teologii pastoralnej i duszpasterstwa, brzmi następująco: Pośrednictwo zbawcze Kościoła (czyli duszpasterstwo) należy sprawować w tym celu i w taki sposób, aby uobecniać samooddanie się Boga w Chrystusie w słowie i w sakramencie i warunkować wolne przyjęcie tego oddania się we wzajemnym oddaniu siebie w Duchu Świętym przez wiarę i miłość, dla urzeczywistniania wspólnoty w aspekcie wertykalnym (z Bogiem) i horyzontalnym (z braćmi), w widzialnym i skutecznym znaku zgromadzenia eucharystycznego i wspólnoty lokalnej, pozostającej w jedności z Kościołem po wszechnym.
Teologię pastoralną ks. Blachnicki rozumiał jako teologię zbawczego pośred nictwa Kościoła, u podstaw której leży, wypracowany przez eklezjologię Soboru Watykańskiego II, "obraz wiodący" urzeczywistniania się Kościoła jako wspólnoty, określony bliżej przez pojęcie sakramentu. Zasadą życia i działania Kościoła jest realizowanie koinonii na trzech płaszczyznach życia Ko ścioła. Najpierw w znaku zgromadzenia liturgicznego, które - dzięki stałej obecno ści Chrystusa w swoim Kościele - posiada moc objawiania i tworzenia siebie jako Kościół poprzez przepowiadanie słowa, sprawowanie Eucharystii oraz pozostałe sakramenty (leiturgia). Następnie Kościół ma moc urzeczywistniania się w osobie ludzkiej (martyria) poprzez przepowiadanie słowa, związane z nawróceniem się (ewangelizacja) i włączeniem się osoby w proces inicjacji (katechumenat), który ostatecznie prowadzi do odkrycia diakonijnej wspólnoty (diakonia), stojącej w służbie odnowy Kościoła lokalnego (koinonia). W realizacji tego zadania wielką rolę mają do spełnienia rozwijające się w Kościele ruchy eklezjalne. Jednym z nich jest założony przez ks. Blachnickiego ewangelizacyjno-katechumenalny Ruch Światło-Życie.
W konsekwencji ks. Blachnicki sformułował treść zasady formalnej teologii pastoralnej. Oprócz jej znaczenia w realizowaniu tzw. duszpasterstwa, wskazał również na jej wartość w określeniu struktury przedmiotu teologii żywego Kościoła. Teologia pastoralna jako nauka zyskuje w proponowanej zasadzie formalnej swoje principium, które pozwala rozbudować ją jako prawdziwie teologiczną i dedukcyjną naukę. Otrzymuje ona jasno określony przedmiot materialny i formalny. Przedmiotem materialnym jest Kościół, dlatego zamiast o teologii pastoralnej, lepiej - zdaniem Blachnickiego - mówić o eklezjologii pastoralnej. Określenie ,,pastoralna" z kolei wskazuje na przedmiot formalny, jakim jest zaanga żowana i zmierzająca do działania troska o wzrost Kościoła. Ta troska może dotyczyć tylko Kościoła żywego, istniejącego i mającego się urzeczywistniać we współczesnym świecie - i ta aktualność również stanowi przedmiot formalny tej dy scypliny. Dlatego w postulowanej analizie trzeba zawsze mieć na uwadze trzy elementy: idealny obraz Kościoła, odpowiadający Bo żemu planowi jako element normatywny i zobowiązujący; aktualną, zjawiskową postać Kościoła w jego przejawach życia i formach dzia łania jako element krytycznie oceniany i - na trzecim miejscu - tak zwany świat współczesny, jeśli warunkuje on urzeczywistnia nie się Kościoła, będąc jakąś aktualizacją i specyfikacją Bożego we zwania do realizacji misji Kościoła. W konsekwencji, jako rezultat dokonanych analiz, ks. Blachnicki zaproponował następującą definicję "teologii pastoralnej": Eklezjologia pastoralna jest teologiczno-praktyczną nauką, która w świetle objawienia oraz zbawczej woli Boga (obiectum formale quo) zajmuje się żywym Kościołem, czyli Kościołem, jeśli urzeczywistnia się on i ma się urzeczywistniać współcześnie we wspólnocie (obiectum formale quod), ustalając - na podstawie analizy jego sytuacji - zasady i dyrektywy jego działania na dziś i na jutro. Oprócz wskazań dotyczących metody teologii pastoralnej ks. Blachnicki wyprowadził również cały zakres i strukturę przedmiotu materialnego tej dyscypliny, dzieląc ją na teologię pastoralną (eklezjologię pastoralną) ogólną i szczegółową. Zasadą porządkującą i określającą bliżej strukturę przedmiotu eklezjologii pastoralnej jest idea wspól noty, która pełni w tym schemacie zarówno funkcję zasady jednoczącej wszystkie dyscypliny szczegółowe i dziedziny eklezjologii pastoralnej, jak i podstawę ich podziału.



autor: Bista, S.

tytuł: Przyczynek do historii genezy dekretu Soboru Trydenckiego o seminariach diecezjalnych

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 3 (1970) 165-170

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: seminarium duchownehistoria Kościołahistoria Kościoła w PolsceSobór Trydencki

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

PARVULUM ADMINICULUM HISTORIAM GENESIS DECRETI CONCILII TRIDENTINI DE SEMINARIIS CONDENDIS SPECTANS
Synodus provincialis convocatus Varsaviae die 4 Martii anno 1561 ab archiepiscopo Gnesnensi et primate Poloniae Joanne Przerambski statuit in suo 21. decreto, ut collegia in unaquaqua dioecesi instituerentur, quae tanquam "seminarium idoneorum clericorum" a synodalibus patribus considerata sunt. Verba ac litterae decreti synodi Varsaviensis - adhuc extra Poloniam ignotum - eorumque analysis comprobat, quod episcopatus Regni Polonici similem conatum cepit, qui primum in 11. decreto "Reformations Angliae" cardinalis Reginaldi Pole elaboratus et postea in conficiendo decreto Concilii Tridentini de seminariis condendis mutatis mutandis receptus fuerat. Qua de causa hoc decretum synodale inter fontes ad praeformationem supra memorati decreti Tridentini pertinentes adnumerandum est.



autor: Bista, S.

tytuł: Synod pastoralny - niebezpieczeństwo dewiacji czy przejaw dojrzalszej samoświadomości Kościoła? [Refleksje na marginesie I Synodu Diecezji Katowickiej]

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 6 (1973) 171-183

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: historia Kościoła na ŚląskuI Synod Diecezji Katowickiejsynodhistoria duszpasterstwa

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

IL SINODO PASTORALE - RISCHIO D'UNA DEVIAZIONE OPPURE SEGNO D'UNA PIU' MATURA COSCIENZA DELLA CHIESA (RIFLESSIONI IN OCCASIONE DEL I SINODO DELLA DIOCESI DI KATOWICE)
I sinodi sono un elemento strutturale d'ordinamento della Chiesa, d'origine divina. Soltanto loro forma concreta é l'opera del legislatore ecclesiastico. Il Concilio Vaticano II, descrivendo la Chiesa come una comunità del Popolo di Dio della Nuova Alleanza e sottolineando il valore del laicato in questa comunità, ha fatto una modifica fondamentale nella figura giuridica del sinodo. II mutamento più importante, che gode sostegno della Sede Apostolica consiste nel passaggio dal un sinodo puramente clericale ad un sinodo composto dai clerici e laici, religiosi compresi. La partecipazione dei laici al Sinodo fa di questa assise diocesana un modo d'autorealizazione della Chiesa come comunità. Tale deve essere il sinodo, che sta per svolgersi nella diocesi di Katowice. Ne partecipa proprio tutto il popolo di Dio; per collaborare sono invitate tutte de comunità parrocchiali e religiose. Lo ha manifestato la prima sessione informativa del I Sinodo della diocesi di Katowice, il 26. 11. 1972, nella quale hanno preso parte tutti i membri delle Commissioni sinodali, i membri dei Consigli Pastorali Parrocchaili nonché delegati delle comunità religiose. Dopo un'annuale fase preparatoria, questa sessione informativa ha iniziato ufficialmente i lavori del I Sinodo della diocesi di Katowice, di cui terminazione é prevista per il 1975.



autor: Bista, S.

tytuł: Zarys rozwoju instytucji naukowo-wychowawczych kleru diecezjalnego

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 1 (1968) 51-66

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: historia Kościołaseminarium duchowneformacja seminaryjna

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

BREVIARIUM EVOLUTIONIS INSTITUTORUM FORMATIONIS CLERI DIOECESANI
Decretum de institutione sacerdotali a Concilio Vaticano secundo latum valde incitavit discussion.es et deliberationes agitantes problema praeparationis sacrorum alumnorum adaequate ad exigentiam temporis moderni. Decretum enim hoc ex una parte recepit et confirmavit institutum formationis clericalis longaeva experientia probatum, seil, seminarium, ex altera autem elaboravit principia renovationem systematis institutionis futurorum s.acerdotum spectantia. Unio organica veteris traditionis et novarum hac in re conclusionum a Concilio intimata quam maxime expostulat neccesitatem studiorum analysim historiae huius systematis promoventium, quia eiusmodi analysis ad meliorem cognitionem hodiernae formationis sacerdotalis ducit atque per scrutationem signorum temporis ei viam in futura ostendentium faciliorem reddit. Huic alto fini deservire velit sicut parvum adminiculum praesens elucubratio, quae breviter unum ex multis aspectibus problematis agitati illustrât, i. e. evolutionem institutorum formationis sacerdotalis. In prima parte elucubrationis donatur expositio evolutionis horum institutorum ab aevo apostolico usque ad finem medii aevi, complectens eorum ortum, progressum collapsionemque. In secunda autem parte exhibetur analysis operis Concilii Tridentini, quod ingentis momenti fuit pro futura evolutione institutionis sacerdotalis. Decretum enim de seminariis in unaquaque dioecesi condendis a Conciliaribus Patribus exaratum non solum novum in suo genere institutum formationis saeerdotalis pro universa Ecclesia instituit, sed etiam fundamenta fruetuosae reformationis status clericalis posuit.



autor: Bista, S.

tytuł: Zarys rozwoju instytucji naukowo-wychowawczych kleru diecezjalnego

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 2 (1969) 83-100

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: historia Kościołaseminarium duchowneformacja seminaryjna

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

BREVIARIUM EVOLUTIONIS INSTITUTORUM FORMATIONIS CLERI DIOECESANI
Decretum Concilii Tridentini de seminariis post quatuor elapsis saeculis apparet potius tamquam lapis angularis atque principium efficax renovationis institutionis sacerdotalis. Re enim vera in ipso non exstat perfectum et ad finem deductum opus emendatoriumf sed tantum eins praemissae, quae attamen quam maxime aptae er ant ad hoc opus perficiendum. Quarum autem una maximi momenti erat, scilicet ius modificationis, quod relate ad sua praescripta decretum, Tridentinum episcopis concessit. Concessio huius iuris possibilitatem secumtulit multiformae evolutionis noviter creati instituti formationis sacerdotalis. Qua de re in parte tertia praesentis elucubrationis delineantur praecipuae species evolutionis seminarii dioecesani, quarum duae altioris mentionis dignae sunt. Prima species praefatae evolutionis consistit in evolutione ipsius instituti, i. e. Eiusdem formae structuralis - sicdictae formae conciliaris - in dua sui iuris, etsi invicem se supplentia, instituta, scilicet minus et maius seminarium; altera autem in evolutione obligationis commorandi in seminario dioecesano clericis ad sacerdotium aspirantibus impositae. Hac bipartita evolutione, iure particulari promota, elaborata est nova seminarii dioecesani conceptio, quae postmodum in Codice Iuris Canonici recepta est. Notio huius conceptionis duabus rrotis fundamentalibus designata:, primo, divisione seminarii dioecesani in dua separata atque independentia instituta, i. e. minus et maius seminarium, secundo, obligatione habitandi in seminario omnibus alumnis studio sacrae theologiae vacantibus irrogata; ipsa autem conceptio exemplum praebet prespicuum influxus iuris particularis relate ad configurationem normarum iuris universalis. In ultima denique parte elucubrationis agitur de perspectivis futurae evolutionis instituti seminarii dioecesani sub specie decreti Concilii Vaticani II de institutione sacerdotali perscrutatis. Decretum enim "Optatara totius" talem evolutionem non solum possibilem reddit, sed etiam realem eius existentiam ostendit, quia duas gravissimi momenti in foro formationis clericalis res sublineat: primo, decretum maiora tantum seminaria sicut sensu stricto instituta formationis sacerdotalis agnoscit, minora autem solum sicut unum variorum mediorum ad vocationes sacerdotales fovendas ordinatorum considérât; secundo, singulis Episcoporum Conferentiis ius modificationis suorum praescriptorum attribuit. Quod autem ius in usum deductum valde utile esse potest ad fructuosam accomodationem instituti seminarii dioecesani exigentiis temporis moderni expostulatam et ad profundam ameliorationem totius institutionis sacerdotalis. Relate ad ultimam quaestionem propositio quaedam in fine praesentis elucubrationis discussionis causa exponitur, quae praeter alia duo graviora postulata continet:
1. tirocinium pastorale diaconorum ad duos annos protractum, post finitum studiorum curriculum incipiendum;
2. susceptio ordinis presbyteratus tirocinio expleto una cum obligatione caelibatum servandi, qua obligatione tantummodo presbyteri astringantur subdiaconis diaconisque exceptis, vel possibilitas transitus ad statum diaconi permanemis aut reductionis ad statum laicalem.



autor: Bober, A.

tytuł: Kronika Sulpicjusza Sewera

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 19-20 (1986-87) 183-210

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: historiografiahistoria Kościoła


autor: Boryszewski, P.

tytuł: Udział katolików słowackich, obecnie uczęszczających do Kościoła w nielegalnych strukturach religijnych w czasie komunizmu

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 31 (1998) 397-404

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: historia Kościołahistoria Kościoła na SłowacjikomunizmXX wiek


autor: Budniak, J.

tytuł: Męczeństwo bł. Jana Sarkandra

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 13 (1980) 309-328

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: Sarkander, Janhistoria Kościoła

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

DAS MARTYRIUM DES SELIGEN JOHANNES SARKANDER
Der Artikel ist ein Auszug aus der Magisterarbeit über den seligen Johannes Sarkander. Im ersten Teil gibt der Verfasser einen Überblick über die Situation und die neuen Kräfte, welche nach dem Trienter Konzil zur Restauration des Katholizismus in Böhmen und Mähren geführt haben. Eine sehr wichtige Arbeit in dieser Richtung leisteten die Jesuiten, die in vielen Orten Böhmens und Mährens Volksmissionen abgehalten haben. In diese Zeit kommt das Leben und das Martyrium eines Priesters, der in Skoczów, heute in der Diözese Katowice, geboren (1576), in die Diözese Olmütz aufgenommen und im Jahre 1609 zum Priester geweiht wurde. Als Pfarrer in Holesov bei Kojetin in Mähren führte er eine segensreiche Tätigkeit, die bei den Protestanten und den sog. Böhmischen Brüdern nicht gut gesehen war. Man hat ihn wegen Wallfahrten nach Częstochowa und nach Kraków wegen Hochverrat angeklagt, was ein Unsinn war. Dazu kam ein anderer Umstand. Die Ankläger wollten wissen, was ihm der katholischer Fürst Lobkovic in der Beichte gesagt hat. So ist Sarkander auch ein Märtyrer des Beichtgeheimnisses. Nach schweren Torturen starb er im Kerker am 17.3.1620 im Ruf der Heiligkeit. Auf Bemühen der Olmützer Diözese wurde er vom Papst Pius IX 1859 seliggesprochen.



strona: 2 spośród: 12
«
»
[<<] | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | [>>]
znaleziono: 118 opisów(-y)