Wydział Teologiczny Uniwersytetu Śląskiego

Oferta WTL UŚ

Nadchodzące wydarzenia

Nie ma nadchodzących wydarzeń

konsultacje - wyjątki

zgłoszone przez pracowników wyjątki w zwykłych terminach konsultacji: brak zgłoszeń

zajęcia dydaktyczne - zmiany/wyjątki

zgłoszone przez pracowników zmiany/wyjątki w zwykłych terminach zajęć dydaktycznych: brak zgłoszeń

ŚLĄSKIE STUDIA HISTORYCZNO-TEOLOGICZNE



1173 opisów(-y)

szukane wyrażenie (1)

zakres wyszukiwania (1)

szukane wyrażenie (2)

zakres wyszukiwania (2)

sortowanie


ilość opisów na stronie

 


wyświetl listy
[kliknięcie na pozycję z danej listy spowoduje wyszukanie odpowiadających jej opisów]:

⇒ autorów

⇒ słów kluczowych


szukane wyrażenie: "śmierć" | znaleziono 16 opisów(-y) | strona: 1 spośród: 2


»
[<<] | 1 | 2 | [>>]

autor: Bombik, M.

tytuł: Filozoficzne pojęcia śmierci

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 40,2 (2007) 441-449

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: filozofiaśmierć


autor: Kania, W.

tytuł: Kryterium śmierci mózgowej w perspektywie historycznej

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 40,2 (2007) 350-363

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: bioetykaśmierćkryterium śmierci

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

BRAIN DEATH CRITERIA IN A HISTORICAL PERSPECTIVE
Beginning from the second part of the XX century, the traditional cardiopulmonary criteria for defining death was not able to meet the new challenges presented by the development of new medical technology. The use of the iron lung and, later on, the respirator and new methods applied in the intensive care units were able to help in the recovery of patient and, also, to maintain artificially and indefinitely those whose heart continued to beat, but who suffered irreversible brain damage. In the latter case, the patient was dead, but the traditional criteria did not allow the possibility of declaring death. New brain related criteria was needed to solve these difficulties. In 1968, a report of the Ad Hoc Committee of the Harvard Medical School appeared titled A Definition of Irreversible Coma, which gave the new criteria for defining death. It said that a permanently non-functioning brain could be considered dead. Its death was leading necessarily and consequently to the death of the whole organism. Based on this fact and using suitable medical tests it was possible to establish a new way of declaring a person's death. The next step in the development of brain death criteria was the report of the President's Commission on the Medical, Legal and Ethical Issues in the Determination of Death, edited in 1981. This document contained a Uniform Determination of Death Act. It stated that an individual, who has sustained either irreversible cessation of circulatory and respiratory functions, or irreversible cessation of all functions of the entire brain, including the brain stem, is dead. The report of the President's Commission introduced the notion of total brain death (TBD) and analyzed and described three essential elements of the brain death issue: definition of death, criteria of death and clinical test for death. Currently, the brain death criteria is widely accepted, but there is no global consensus in diagnostic confirmatory procedures.



autor: Kucz, A.M.

tytuł: "Probitas et humilitas" - ispirazioni cristiane nella Consolazione della filosofia di Boezio

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 38,S (2005) 77-83

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe:

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

'PROBITAS ET HUMILITAS' - INSPIRACJE CHRZEŚCIJAŃSKIE W CONSOLATIO PHILOSOPHIAE BOECJUSZA
Anicjusz Boecjusz, czekając w więzieniu na wykonanie wyroku śmierci, napisał ostatnie dzieło swego życia, Consolatio Philosophiae. Proces, skazanie i śmierć Boecjusza, począwszy od VIII w., były interpretowane jako męczeństwo poniesione w obronie wiary katolickiej. Opinia ta utrzymywała się aż do czasów Dantego. Paradoksalnie krytyka historyczna powątpiewała w chrześcijaństwo Boecjusza, powołując się na to, że w Consolatio Philosophiae nie mówi on nic na temat chrześcijaństwa. Ciągle aktualne jest zagadnienie, czy Consolatio Philosophiae jest dziełem chrześcijańsko-teologicznym, czy pogańsko-filozoficznym. Omawiane inspiracje chrześcijańskie, które wielu uczonych kwestionuje (exempli gratia prof.. M. Jaczynowska), a także przytoczone aluzje biblijne wydają się przesądzać wydźwięk ideowy utworu.



autor: Kucza, G.

tytuł: Eschatology as the Theology of Hope. A Theological Reflection Inspired by the Encyclical of His Holiness Benedict XVI Spe Salvi

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 41,2 (2008) 330-337

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: teologia dogmatycznaeschatologiaBenedykt XVISpe salviMagisteriumnadzieja

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

ESCHATOLOGIA JAKO TEOLOGIA NADZIEI. REFLEKSJA TEOLOGICZNA INSPIROWANA ENCYKLIKĄ BENEDYKTA XVI SPE SALVI. Streszczenie
Od drugiej połowy minionego wieku eschatologia przeżywa swój rozwój. Przez długie jednak wieki sprawy ostateczne umieszczano na dwóch różnych krańcach: albo nie interesowano się tą kwestią, przerzucając wszystko poza doczesność, albo też nadmiernie chciano rozeznać i dokładnie opisać to wszystko, co będzie miało miejsce po śmierci. Pewną konsekwencją izolacji eschatologii w stosunku do innych traktatów dogmatycznych było jej "urzeczowienie", a także przedstawianie poszczególnych zagadnień w tonacji "reportażu z przyszłości". Dziś trzeba na nowo zrozumieć, jakie miejsce zajmuje eschatologia w całym życiu chrześcijańskim. Eschatologia nie może być jedynie opisem wydarzeń, które mają nastąpić w przyszłości, ale problematyka eschatologiczna powinna stać się sprawą najbardziej aktualną w życiu każdego człowieka. W nurcie nowego spojrzenia na sprawy ostateczne należy umieścić encyklikę Benedykta XVI o nadziei chrześcijańskiej, Spe Salvi. Niewiele bowiem możemy powiedzieć o wydarzeniach ostatecznych, nie umieszczając ich w kontekście Bożej obietnicy i chrześcijańskiej nadziei. W nauczaniu Benedykta XVI eschatologia chrześcijańska jest eschatologią nadziei, to znaczy jest nauką o Bogu, który powołuje człowieka do wspólnoty z sobą. Chrześcijanin spogląda więc w przyszłość z nadzieją. Stąd również i wszelkie wypowiedzi o przyszłości umieszcza on w kontekście nadziei. Według papieża, szczególnymi "miejscami" urzeczywistniania się nadziei chrześcijańskiej w kontekście wydarzeń ostatecznych są: śmierć, sąd Boży i życie wieczne. Język eschatologii to przede wszystkim język nadziei. W obliczu rzeczywistości ostatecznej człowiek zdobywa się na odwagę nadziei. U źródeł zaś chrześcijańskiej nadziei leży wiara w Boga, który jest Miłością.



autor: Langkammer, H.

tytuł: Ekspiacyjna śmierć Jezusa w najstarszych formułach wiary

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 9 (1976) 19-30

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe:

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

CHRISTI SÜHNETOD IM LICHTE DER ÄLTESTEN GLAUBENSFORMELN
Im Neuen Testament befinden sich kurze Glaubensformeln, die aus der Tradition übernommen wurden. Się wurden als Antwort auf das Kerygma der Apostel und ihrer Nachfolger ausgebildet. Der Autor befasst sich nur mit den Glaubensformeln, die den sühnenden Charakter des Opfers Jesu am Kreuze ausdrücken wollen. Der erste Teil des Artikels befasst sich mit der Interpretation der Formel der sühnenden Hingabe Jesu; der zweite erklärt ihren Ursprung. Der Autor unterscheidet drei Etappen der Entwicklung dieser Sühne-Formel; Die erste Etappe representiert Rom 8,31 ff; auf dieser Stufe ist Gott das Subjekt der Auslieferung des Sohnes für uns. Gal 1,3-4 bestimmt die zweite Etappe; hier wird Jesus Christus das Subjekt der Selbst-Hingabe für unsere Sünden. Auf der dritten Etappe taucht das Motiv der Liebe Christi für uns auf. Die Analyse der Sühne-Formel im apostolischen Kerygma und zwar in den Reden von Petrus und Paulus in der Apostelgeschichte führt zum Schluss: es fehlt an deutlichen Sühne-Wendungen; es kommen jedoch Elemente vor, die sich der Konzeption der sühnenden Selbsthingabe Jesu annähern. Die Forschung nach der Konzeption eines Siihneopfers im Alten Testament erlaubt dem Verfasser nur festzustellen, dass die Konzeption des Knechtes Jahwe vom Deutero-Jesaja weder der Katechese Petri noch der palestinensischen Gemeinde nicht fremd war. In der Anfangsentwicklung der Christologie des NT fehlt es jedoch an einer konsequenten Durchführung der Idee eines stellvertretenden Opfers des Ebed Jahve und es mangelt auch an deutlicher Verbindung mit Jesu dem Messias. Die Beleuchtung der "Für"-Formeln nur mit Hilfe der Idee vom genugtuenden Opfer des Knechtes Jahwe aus Is 53 ist nicht ausreichend. Der volle Gedanke einer allgemeinen Genugtuung ist Jesus zuzuschreiben.



autor: Ledwoń, D.

tytuł: Duch Święty w ewangelicznych narracjach o męce i śmierci Jezusa

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 43,1 (2010) 21-30

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: Nowy TestamentEwangeliemęka Jezusaśmierć JezusaDuch Świętypneumatologia

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

Lo Spirito Santo nei racconti evangelici della passione e della morte di Gesù. Sommario
I racconti evangelici della passione e della morte di Cristo indicano la presenza dello Spirito Santo. In essi si può parlare di una pneumatologia implicita, perché essi mettono in risalto il fatto stesso della morte, invece lo spirito menzionato da essi indica lo spirito di Gesù che viene consegnato al Padre. Tuttavia, nell’ambito della teologia dei libri interi, il pneuma si riferisce alla persona dello Spirito Santo che partecipa alla missione terrena del Verbo incarnato. Nonostante le loro diverse prospettive teologiche esse presentano l’opera dello Spirito insieme con la rivelazione dell’amore paterno di Dio verso il Figlio, sia all’inizio che alla fine della vita terrena di Gesù.



autor: Malina, A.

tytuł: Opuszczenie Jezusa wydanego na śmierć w Ewangelii Marka

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 43,1 (2010) 5-20

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: Nowy TestamentEwangelia Markamęka Jezusaśmierć Jezusaopuszczenie

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

L’abbandono di Gesu consegnato alla morte nel Vangelo di Ma rco. Sommario
Sullo sfondo dei paralleli testi evangelici Marco mette in risalto la passività e l’abbandono di Gesù dal momento della sua consegna all’esecuzione fino al suo grido sull’abbandono da Dio. In queste scene tutti gli atti e tutte le parole dei loro protagonisti sono ostili nei suoi confronti. Soltanto dopo la sua morte si raccontano la confessione del centurione e la presenza delle donne venute dietro di lui da Galilea a Gerusalemme. In questo modo il suo grido rivela che la sua sorte definitiva dipende soltanto da Dio che chiamato da lui come «Dio mio» può essere l’unico sogetto dell’azione che corrisponde alla sua caratteristica come «Dio dei vivi e non dei morti».



autor: Muc, A.

tytuł: Dni wspomnienia zmarłych w tradycji wczesnochrześcijańskiej

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 43,1 (2010) 45-51

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: patrologiamodlitwa za zmarłychśmierćAmbroży z Mediolanuliturgikarok liturgiczny

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

The Da ys of Co mmemoration of the Dead. Summary
In the recently published Polish translation of De obitu Theodosii by St Ambrose of Milan, we find an inaccuracy concerning the days of commemoration of the dead. The Latin sentence: Et quia alii tertium diem et tricesimum, alii septimum et quadragesimum obseruare consuerunt informs us that some of the Christians observed the third and thirtieth day after death as the day of prayers for their departed while others observed the seventh and fortieth day. However, the Polish editors of the text suggest a different translation: the thirty-third and the forty- seventh day after death. This interpretation is correct from a grammatical point of view but it does not find any confirmation or support in other Christian literary sources. The Apostolic Constitutions – in its Greek, Coptic or Ethiopic version – recommend to Christians to celebrate the third, ninth and thirtieth (fortieth) day after death. The Egyptian monks and nuns from the St Shenoute of Atripe community observed the third, seventh and thirtieth day, as well as the anniversary in terms of prayers for the dead. The tradition of celebrating the third, seventh, ninth, thirtieth and fortieth day has its roots in pagan (mainly Greek-Roman) and Jewish culture and was easily adapted by the Christian Church, especially that some of these dates (third, seventh and thirtieth day) can relate to the text of the Bible. There were some differences between particular regions of the Christian world but it seems that neither of them observed the thirty-third or forty-seventh day as a commemoration of the dead.



autor: Muc, A.

tytuł: Śmierć i pogrzeb w chrześcijańskim Egipcie (IV-VIII wiek)

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 45,2 (2012) 245-256

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: patrologiaEgiptkoptowieśmierć

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

Death and Funeral in Christian Egypt (4th-8th c. AD)
The funerary customs in Christian Egypt did not differ much from those practiced in other parts of the Christian world: the grave and the body itself were located on the east-west axis and the head of the dead person was situated on the western side; the burial equipment was absent or scarce; the commemoration of the dead was celebrated on fixed dates. However, the influence of the local ancient tradition was still strong. The ancient Egyptian form of mummification was not practiced anymore, but in many cases pieces of natron were observed on the bodies. Some of the literary sources confirm the fact that preserving the body of the dead person in its integral condition was still an important issue. Crux ansata – one of the most popular symbols used in the decoration of funerary stelae – takes its shape from the ancient Egyptian sign ankh. The visions of the netherworld as described in apocrypha resemble the old Egyptian pictures of hell. Some of the Christian customs – like the ritual lamentation – are similar to those known in ancient Egypt but should be considered more as part of the Middle Eastern or Mediterranean tradition.



autor: Nowicki, A. S.

tytuł: Fenomen śmierci w ujęciu Ladislausa Borosa

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 35,2 (2002) 252-264

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: teologia systematycznateologia fundamentalnaantropologiaśmierćBoros Ladislaus

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

DAS PHÄNOMEN DES TODES NACH DER AUFFASSUNG VON LADISLAUS BOROS
Zusammenfassung
Hauptziel dieses Artikels ist eine Präsentation der Anschauung von Boros, und zwar im Blick auf das Phänomen des Todes des Menschen. Diese Präsentation wurde bewusst nur auf die philosophische Reflexion über das Wesen des Problems begrenzt. Eine Analyse der Quellen führt zur Behauptung, dass der Mensch erst im Tode fähig ist, eine voll bewusste und freie Schlussentscheidung zu treffen. Im Einklang also mit der Suggestion von Boros, ist der Tod der Höhepunkt in der geistigen Entwicklung der menschlichen Person. Denn erst dann folgt die Intensität aller Erkenntnis- und Liebesakten, die den Grund zur Entscheidung für oder gegen Gott bilden. Diese Entscheidung bewirkt, dass der Mensch auf ewig derselbe bleibt, der er im Moment dieser Entscheidung sein wollte. Der Moment des Todes erscheint also nicht nur als passive Erwartung, sondern vor allem als eine Tat des Menschen.



strona: 1 spośród: 2
»
[<<] | 1 | 2 | [>>]
znaleziono: 16 opisów(-y)