Wydział Teologiczny Uniwersytetu Śląskiego

Oferta WTL UŚ



Nadchodzące wydarzenia

Nie ma nadchodzących wydarzeń

konsultacje - wyjątki

zgłoszone przez pracowników wyjątki w zwykłych terminach konsultacji: brak zgłoszeń

zajęcia dydaktyczne - zmiany/wyjątki

zgłoszone przez pracowników zmiany/wyjątki w zwykłych terminach zajęć dydaktycznych: brak zgłoszeń

ŚLĄSKIE STUDIA HISTORYCZNO-TEOLOGICZNE



1173 opisów(-y)

szukane wyrażenie (1)

zakres wyszukiwania (1)

szukane wyrażenie (2)

zakres wyszukiwania (2)

sortowanie


ilość opisów na stronie

 


wyświetl listy
[kliknięcie na pozycję z danej listy spowoduje wyszukanie odpowiadających jej opisów]:

⇒ autorów

⇒ słów kluczowych


szukane wyrażenie: "życie" | znaleziono 24 opisów(-y) | strona: 1 spośród: 3


»
[<<] | 1 | 2 | 3 | [>>]

autor: Bartoszek, A.

tytuł: Komplementarność celibatu kapłańskiego i życia małżeńsko-rodzinnego. Refleksja teologiczna

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 43,2 (2010) 317-332

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: małżeństworodzinakapłaństwocelibatmiłośćżycie

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

COM PLEMENTARITY OF CLERICAL CELIBACY AND MARRIAGE-FAMILY LIFE . THEOLOGIC AL REFLECTION. Summary
This article tries to find the answer to the question on mutual complementarity of charism of virginity and sacrament of matrimony, provided that charism of virginity is narrowed to clerical celibacy. Presenting, at first place of social context, the approach both to matrimony and clerical celibacy as well, it enabled to notice that at present these two institutions are misunderstood, questioned and non-accepted by many people. That is why it was necessary to remind the basic issues of matrimony which are love and life, and for believers it is a sacrament, and also fundamental meanings of clerical celibacy, namely Christological, ecclesiological and eschatological aspects. Further analyses showed in what way marriage and family life constitutes a base and support for clerical celibacy. It is married couples and families who show, by their lives, the priests – celibates what deep love-agape and responsible care for life are. The last part of the article displays that clerical celibacy has essential influence on spiritual and moral lives of married couples and families, it mainly happens by showing spouses and families the person of Jesus Christ, by deeper understanding of Church community and by reminding of bringing men to eternal life.



autor: Bednorz, H.

tytuł: Życie i działalność biskupa Juliusza Bieńka

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 10 (1977) 9-14

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: historia Kościoła na ŚląskuBieniek, JuliuszXX wiek


autor: Biela, A.

tytuł: Pastoral Theology of Father Franciszek Blachnicki - The Outline

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 41,2 (2008) 297-310

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: teologia pastoralnaBlachnicki, Franciszekhistoria duszpasterstwahistoria Kościoła na Śląskueklezjologia

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

ZARYS KONCEPCJI TEOLOGII PASTORALNEJ KS. FRANCISZKA BLACHNICKIEGO. Streszczenie
Krytyczna analiza posoborowej myśli pastoralno-teologicznej posłużyła ks. Blachnickiemu nie tylko do wprowadzenia jej na obszar polskiej myśli teologicznej, lecz także do wypracowania własnego i oryginalnego ujęcia tej dyscypliny wiedzy teologicznej. W swojej koncepcji ks. Blachnicki, pozostając w nurcie eklezjologicznej dedukcji teologii pastoralnej, wypracował pojęcie Kościoła odpowiadają ce aktualnej jego samoświadomości. Pojęcie to wyprowadził z dokonanej przez siebie syntezy eklezjologii Vaticanum II. Operując biblijnym pojęciem wspólnoty, dokonał jednocześnie próby jej trynitarnej dedukcji, co znalazło wyraz najpierw w asocjacji pneumatologicznej eklezjologii H. Mühlena, a następnie w trynitarnym uzasadnieniu teologii pośrednictwa zbawczego Kościoła, które wyraża się w istnieniu w Kościele dwóch porządków pośrednictwa, odpowiadających podwójnej misji Osób Bożych, a więc porządku chrystologicznego (związanego z słowem, sakramentem i urzędem) i porządku pneumatologicznego (związanego z realizacją życia chrześcijańskiego wszystkich wiernych w zjednoczeniu z Chrystusem i innymi ludźmi w Duchu Świętym), i w określeniu teologii pastoralnej jako teologii żywego Kościoła na podstawie dogmatu trynitarnego. Tym żywym Kościołem jest zrealizowana wspólnota życia ludzi z Bogiem i pomiędzy sobą w Chrystusie i w Duchu Świętym. Syntezę swej dedukcji ks. Blachnicki zawarł w sformułowaniu zasady życia Kościoła, zasady jego działania i zasady teologii pastoralnej jako teologii tego życia.
Zasadą życia Kościoła, określającą, w jaki sposób ma się on urzeczywistniać zgodnie z wolą Chrystusa i swoją naturą i dla zapewnienia sobie wewnętrznego i zewnętrznego wzrostu, jest koinonia, czy li - zrealizowana w widzialnym znaku posługi słowa i sakramentu oraz społecznej jedności wiary i miłości - wspólnota ludzi z Chry stusem i z sobą w Duchu Świętym, który jako jedna i ta sama Oso ba w Chrystusie i wszystkich członkach Kościoła stanowi niewidzial ną istotę tej wspólnoty. Sformułowana przez Blachnickiego zasada działania Kościoła, będąca zarazem zasadą teologii pastoralnej i duszpasterstwa, brzmi następująco: Pośrednictwo zbawcze Kościoła (czyli duszpasterstwo) należy sprawować w tym celu i w taki sposób, aby uobecniać samooddanie się Boga w Chrystusie w słowie i w sakramencie i warunkować wolne przyjęcie tego oddania się we wzajemnym oddaniu siebie w Duchu Świętym przez wiarę i miłość, dla urzeczywistniania wspólnoty w aspekcie wertykalnym (z Bogiem) i horyzontalnym (z braćmi), w widzialnym i skutecznym znaku zgromadzenia eucharystycznego i wspólnoty lokalnej, pozostającej w jedności z Kościołem po wszechnym.
Teologię pastoralną ks. Blachnicki rozumiał jako teologię zbawczego pośred nictwa Kościoła, u podstaw której leży, wypracowany przez eklezjologię Soboru Watykańskiego II, "obraz wiodący" urzeczywistniania się Kościoła jako wspólnoty, określony bliżej przez pojęcie sakramentu. Zasadą życia i działania Kościoła jest realizowanie koinonii na trzech płaszczyznach życia Ko ścioła. Najpierw w znaku zgromadzenia liturgicznego, które - dzięki stałej obecno ści Chrystusa w swoim Kościele - posiada moc objawiania i tworzenia siebie jako Kościół poprzez przepowiadanie słowa, sprawowanie Eucharystii oraz pozostałe sakramenty (leiturgia). Następnie Kościół ma moc urzeczywistniania się w osobie ludzkiej (martyria) poprzez przepowiadanie słowa, związane z nawróceniem się (ewangelizacja) i włączeniem się osoby w proces inicjacji (katechumenat), który ostatecznie prowadzi do odkrycia diakonijnej wspólnoty (diakonia), stojącej w służbie odnowy Kościoła lokalnego (koinonia). W realizacji tego zadania wielką rolę mają do spełnienia rozwijające się w Kościele ruchy eklezjalne. Jednym z nich jest założony przez ks. Blachnickiego ewangelizacyjno-katechumenalny Ruch Światło-Życie.
W konsekwencji ks. Blachnicki sformułował treść zasady formalnej teologii pastoralnej. Oprócz jej znaczenia w realizowaniu tzw. duszpasterstwa, wskazał również na jej wartość w określeniu struktury przedmiotu teologii żywego Kościoła. Teologia pastoralna jako nauka zyskuje w proponowanej zasadzie formalnej swoje principium, które pozwala rozbudować ją jako prawdziwie teologiczną i dedukcyjną naukę. Otrzymuje ona jasno określony przedmiot materialny i formalny. Przedmiotem materialnym jest Kościół, dlatego zamiast o teologii pastoralnej, lepiej - zdaniem Blachnickiego - mówić o eklezjologii pastoralnej. Określenie ,,pastoralna" z kolei wskazuje na przedmiot formalny, jakim jest zaanga żowana i zmierzająca do działania troska o wzrost Kościoła. Ta troska może dotyczyć tylko Kościoła żywego, istniejącego i mającego się urzeczywistniać we współczesnym świecie - i ta aktualność również stanowi przedmiot formalny tej dy scypliny. Dlatego w postulowanej analizie trzeba zawsze mieć na uwadze trzy elementy: idealny obraz Kościoła, odpowiadający Bo żemu planowi jako element normatywny i zobowiązujący; aktualną, zjawiskową postać Kościoła w jego przejawach życia i formach dzia łania jako element krytycznie oceniany i - na trzecim miejscu - tak zwany świat współczesny, jeśli warunkuje on urzeczywistnia nie się Kościoła, będąc jakąś aktualizacją i specyfikacją Bożego we zwania do realizacji misji Kościoła. W konsekwencji, jako rezultat dokonanych analiz, ks. Blachnicki zaproponował następującą definicję "teologii pastoralnej": Eklezjologia pastoralna jest teologiczno-praktyczną nauką, która w świetle objawienia oraz zbawczej woli Boga (obiectum formale quo) zajmuje się żywym Kościołem, czyli Kościołem, jeśli urzeczywistnia się on i ma się urzeczywistniać współcześnie we wspólnocie (obiectum formale quod), ustalając - na podstawie analizy jego sytuacji - zasady i dyrektywy jego działania na dziś i na jutro. Oprócz wskazań dotyczących metody teologii pastoralnej ks. Blachnicki wyprowadził również cały zakres i strukturę przedmiotu materialnego tej dyscypliny, dzieląc ją na teologię pastoralną (eklezjologię pastoralną) ogólną i szczegółową. Zasadą porządkującą i określającą bliżej strukturę przedmiotu eklezjologii pastoralnej jest idea wspól noty, która pełni w tym schemacie zarówno funkcję zasady jednoczącej wszystkie dyscypliny szczegółowe i dziedziny eklezjologii pastoralnej, jak i podstawę ich podziału.



autor: Borek, W.

tytuł: "Życie wewnętrzne Ciała Chrystusa"

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 39,1 (2006) 34-43

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe:

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

"La vita interiore del corpo di Cristo"
"La vita interiore del corpo di Cristo è un titolo che dovrebbe portare un lettore alla scoperta dell'aprofondito significato della Chiesa. La teologia dei primi cristiani ha cercato di trovare, soprattutto attraverso gli scritti paolini, il modello che potesse dare un assetto ed una organizzazione alla nuova vita di fede in Dio. Così è nato il concetto del corpo di Cristo comprendente coloro i quali, attraverso il battesimo, sono stati in esso incorporati. Usando la retorica letteraria l'autore cerca di scoprire il vero significato del lema membo della Chiesa. Attraverso le varie figure retoriche aplicate da Paolo alle sue lettere l'autore arriva alla scoperta della frase chiave, si tratta dell'affermazione: "(evsme.n) avllh,lwn me,lh", ripetuta poi, tre volte nelle. Per questo fatto ha scelto tre microunità 1 Cor 12,21-26, Rom 12,3-8, Ef 4,25-5,2. In queste pericope troviamo diversi ambienti e situazioni delle comunità, nelle quali Paolo Apostolo affronta i segnati problemi, spiegando le soluzioni o ammonendo perché non avvenga la divisione del corpo di Cristo. Tutti e tre i casi scelti, sembra, che Paolo usi la stessa argomentazione. Il fenomeno è evidenziato dall'espressione "(evsme.n) avllh,lwn me,lh", che solo in questi casi viene ripetuta (1 Cor 12,25, Rom 12,5, Ef 4,25). La formula citata evidenzia il muto rapporto delle membra all'interno del corpo di Cristo. Anche se cambia il motivo per affrontare questo punto focale della costituzione interna della Chiesa, l'Apostolo usa la stessa argomentazione. Le membra costituenti il corpo di Cristo si caratterizano per una sola dignità. Essa è la base della quale Paolo si serve per motivare l'unità e la vicendevolezza delle membra della Chiesa percepita come il corpo di Cristo.



autor: Budniak, J.

tytuł: Vierzig Jahre des Dekretes über Ökumenismus Unitatis redintegratio in Teschner Schlesien

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 38,S (2005) 209-221

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe:

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

CZTERDZIEŚCI LAT DEKRETU O EKUMENIZMIE UNITATIS REDINTEGRATIO NA ŚLĄSKU CIESZYŃSKIM
Ekumenizm na Śląsku pozostawia wyraźny ślad w ruchu ekumenicznym w całym kraju, a nawet poza jego granicami. Ma on swoją specyfikę i swoje oblicze. Na podkreślenie zasługuje fakt, że coraz więcej wiernych uczestniczy w inicjatywach duszpasterskoekumenicznych. W ten sposób droga prowadząca ku jedności staje się świadomie obranym celem, do którego zmierzają chrześcijanie. Ruch ekumeniczny podejmowany przez Kościoły "wymusiła" niejako sytuacja społeczna: dobrosąsiedzkie życie wiernych różnych Kościołów, a przede wszystkim Rzymskokatolickiego i ewangelicko-augsburskiego. To codzienne, ekumeniczne, na każdym kroku zabarwione życie oraz ekumenizm ludowy, praktyczny, inspirują ekumenizm instytucjonalny. Czy ta konstatacja oznacza coś ważnego dla całościowo, a nie tylko lokalnie pojmowanego ekumenizmu? Niewątpliwie tak - może przybrać formę jednej z podstawowych zasad, wokół których ruch ten się organizuje. Ekumenizm może być bardziej skuteczny w dążeniu do zbliżenia chrześcijan, jeżeli będzie swoją siłę czerpał z codzienności. Jeżeli w swoim programie spróbuje odwzorować to, co ludzie przez wieki z wielkim mozołem tworzyli w zakresie wzajemnego współżycia. Nie wszędzie to współżycie jest oparte na szacunku i tolerancji, ale przykład Śląska Cieszyńskiego udowadnia, że można się z sobą pojednać po to, żeby nie tylko przetrwać, ale i żyć w spokoju. Sobór Watykański II włączył ekumenizm w sam sposób myślenia o Kościele. Dekret o ekumenizmie, który określa się mianem Magna Charta ekumenizmu, mówi o "świętej tajemnicy jedności", jedności w Chrystusie i przez Chrystusa, która jest nieodłączna od działania Ducha Świętego. Jedność stanowi nieustanny imperatyw zobowiązanie i zadanie.



autor: Herman, Z.

tytuł: Jakość życia z punktu widzenia medycznego

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 29 (1996) 227-230

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: życiejakość życiaetyka


autor: Hudek, W.

tytuł: Życie i społeczno-muzyczna działalność ks. Teodora Raka (1904-1976)

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 37,2 (2004) 217-230

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe:

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

DER PRIESTER TEODOR RAK UND SEINE GESELLSCHAFTLICHE UND MUSIKALISCHE TÄTIGKEIT
Der Priester Teodor Marcin Rak (1904-1976) hat zu den wichtigen Gestalten der katholischen Geistlichkeit Oberschlesiens in den Nachkriegsjahren gehört. Sein Leben war durch Priestereifer und eine besondere Sorge um Kirchenmusik gekennzeichnet. In der seelsorgerischen Arbeit hat er allen seinen Leidenschaften eine Richtung gegeben. Durch die Liebe zum Kirchenlied hat er sich als Vorläufer der musikalisch-liturgischen Erneuerung des zweiten Vatikanischen Konzils zu erkennen gegeben.
Die wissenschaftlichen Forschungen vom Priester Rak zeigen ihn als Kenner der Gesellschaftsproblematik und vor allem der Musikkultur. Seine Dissertation hat eine große Bedeutung auf dem Gebiet der Systematisierung von Volksliedern im Oberschlesien. Er hat sich auch bemüht, die geistliche Volksmusik, die in der ersten Hälfte des 20. Jahrhunderts auf dem Gebiet der Diözese Kattowitz erhalten wurde, vor Vergessenheit zu bewahren.
Als Musiker hat er die wichtigsten Grundsätze der Komponistenkunst angewendet. Sein musikalisches Schaffen, das vor allem durch verschiedene Gesangsformen gekennzeichnet ist, kann den vokalischen Bedarf der Oberschlesier decken und das Repertoire der Pfarrchöre erweitern. "Kirchenliedersammlung" repräsentiert den Musiker und den Seelsorger, der dem Geist des Vatikanischen Konzils geschaffen hat. Das Leben und das Schaffen vom Priester Teodor Rak können gerade jetzt, zu seinem hundertsten Geburtstag viele Inspirationen erwecken und zwar: geistliche, wissenschaftliche und vor allem musikalische und musikologische.



autor: Kmak, K.

tytuł: Życie i działalność muzykologiczna ks. Roberta Gajdy (1890–1952)

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 43,2 (2010) 368-383

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: Gajda, Robertmuzyka kościelnaorgany piszczałkowechórduchowieństwo archidiecezji katowickiej

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

Das Leben und die musikologische Tätigkeit von Pfr. Robert Gajda (1890–1952). Zusammenfassung
Am 19. Juni 2009 fing in der ganzen Kirche das Priesterjahr an. In dieser sonderlichen Zeit jährt sich der 120. Jahrestag der Geburt eines schlesischen Priesters und Musikers – Pfr. Robert Gajda (1890-1952). Das Leben und die Tätigkeit dieses Priesters sind ein Muster und ein Beispiel für ein schönes Priestertum. In diesem Artikel wurde das wissenschaftliche und didaktische Wirken dieses Priesters, welches zweifellos zur Bereicherung der Musikkultur in Oberschlesien beigetragen hat, dargestellt.
Er ist 1890 in Lipiny geboren und empfing 1914 die Priesterweihe in Prag. Sein kontrapunktisches Studium schloss er am staatlichen Konservatorium in Breslau ab. Im Jahre 1924 wurde er in die Apostolische Administration Oberschlesiens versetzt. Er war in Królewska Huta und in Lubliniec als Seelsorger tätig und seit 1931 als Pfarrer in Wełnowiec. Er starb 1952 in Borowa Wieś. Robert Gajda war Mitglied der Kommission für Kirchenmusik, Orgelsachverständiger, Seelsorger der Organisten, Lehrer in der Kirchenmusikschule des hl. Gregor in Katowice, Gründer des Vereins der polnischen Kirchenchöre in der Diözese Katowice und Mitglied des Verbandes der Priester-Musiker. Er schrieb nicht nur vier Handbücher (u.a. Die Orgel – ihre Geschichte, Struktur und Pflege...), sondern schuf auch viele religiöse und weltliche Kompositionen.
Mit umso größerer Verwunderung stellt der Autor zum Schluss fest, dass diese bedeutende Persönlichkeit der polnischen Sakralmusik nach dem 2. Weltkrieg, in Vergessenheit geraten ist. Doch die Tatsache, dass gegenwärtig Historiker und Forscher der schlesischen Musikkultur das Wirken Robert Gajdas aufs Neue entdecken, erweckt Hoffnung. Diesem Ziel dient auch die vorliegende Publikation.



autor: Kucza, G.

tytuł: Eschatology as the Theology of Hope. A Theological Reflection Inspired by the Encyclical of His Holiness Benedict XVI Spe Salvi

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 41,2 (2008) 330-337

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: teologia dogmatycznaeschatologiaBenedykt XVISpe salviMagisteriumnadzieja

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

ESCHATOLOGIA JAKO TEOLOGIA NADZIEI. REFLEKSJA TEOLOGICZNA INSPIROWANA ENCYKLIKĄ BENEDYKTA XVI SPE SALVI. Streszczenie
Od drugiej połowy minionego wieku eschatologia przeżywa swój rozwój. Przez długie jednak wieki sprawy ostateczne umieszczano na dwóch różnych krańcach: albo nie interesowano się tą kwestią, przerzucając wszystko poza doczesność, albo też nadmiernie chciano rozeznać i dokładnie opisać to wszystko, co będzie miało miejsce po śmierci. Pewną konsekwencją izolacji eschatologii w stosunku do innych traktatów dogmatycznych było jej "urzeczowienie", a także przedstawianie poszczególnych zagadnień w tonacji "reportażu z przyszłości". Dziś trzeba na nowo zrozumieć, jakie miejsce zajmuje eschatologia w całym życiu chrześcijańskim. Eschatologia nie może być jedynie opisem wydarzeń, które mają nastąpić w przyszłości, ale problematyka eschatologiczna powinna stać się sprawą najbardziej aktualną w życiu każdego człowieka. W nurcie nowego spojrzenia na sprawy ostateczne należy umieścić encyklikę Benedykta XVI o nadziei chrześcijańskiej, Spe Salvi. Niewiele bowiem możemy powiedzieć o wydarzeniach ostatecznych, nie umieszczając ich w kontekście Bożej obietnicy i chrześcijańskiej nadziei. W nauczaniu Benedykta XVI eschatologia chrześcijańska jest eschatologią nadziei, to znaczy jest nauką o Bogu, który powołuje człowieka do wspólnoty z sobą. Chrześcijanin spogląda więc w przyszłość z nadzieją. Stąd również i wszelkie wypowiedzi o przyszłości umieszcza on w kontekście nadziei. Według papieża, szczególnymi "miejscami" urzeczywistniania się nadziei chrześcijańskiej w kontekście wydarzeń ostatecznych są: śmierć, sąd Boży i życie wieczne. Język eschatologii to przede wszystkim język nadziei. W obliczu rzeczywistości ostatecznej człowiek zdobywa się na odwagę nadziei. U źródeł zaś chrześcijańskiej nadziei leży wiara w Boga, który jest Miłością.



autor: Kupny, J.

tytuł: Eklezjalność Ruchu Światło-Życie

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 38,1 (2005) 105-117

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: Ruch Światło-Życie

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

"Light and Life Movement" Ecclesiasticism
The level of faith and religious practices in today's Poland is uniquely stable. Even after 1989, after various political, economic, and social changes have been initiated, the mechanisms of secularization have not really taken root as they have in many Europeans where they made many quit their religious practices. Nevertheless, the symptoms of leaving the path of religion are being observed already among the younger generation living in big cities. What's clear is that even though the level of religiousness has not changed over the last twenty years, it is more and more clear that the process of un-ecclesiastical attitudes is progressing. Already two-fifths of the entire population of adult Poles emphasizes privacy, selectivity, and independence of their faith. In that light, the existence and subsequent development of Light and Life Movement is a noteworthy phenomenon, as it expresses the opposite trend - namely that of ecclesiastically-oriented religiousness. In the article the author takes an attempt, based on empirical research conducted, to show a condition and level of ecclesiasticism of the members of Light and Life Movement. Ecclesiasticism of the members of Light and Life Movement studied in terms of religious practices, an attachment to a parish, an acceptance of a religious mission of a priest, and an acceptance of a religious doctrine, has appeared as a very vital one. Undoubtedly, the hard work to make members of Light and Life Movement into the faithful ones carried on in small parochial groups and during summer retreats is a very important factor. Studies confirm that ecclesiasticism of members of Light and Life Movement remains firm independently from time and level of initiation.



strona: 1 spośród: 3
»
[<<] | 1 | 2 | 3 | [>>]
znaleziono: 24 opisów(-y)