Wydział Teologiczny Uniwersytetu Śląskiego

Oferta WTL UŚ

Nadchodzące wydarzenia

Nie ma nadchodzących wydarzeń

konsultacje - wyjątki

zgłoszone przez pracowników wyjątki w zwykłych terminach konsultacji: brak zgłoszeń

zajęcia dydaktyczne - zmiany/wyjątki

zgłoszone przez pracowników zmiany/wyjątki w zwykłych terminach zajęć dydaktycznych: brak zgłoszeń

ŚLĄSKIE STUDIA HISTORYCZNO-TEOLOGICZNE



1173 opisów(-y)

szukane wyrażenie (1)

zakres wyszukiwania (1)

szukane wyrażenie (2)

zakres wyszukiwania (2)

sortowanie


ilość opisów na stronie

 


wyświetl listy
[kliknięcie na pozycję z danej listy spowoduje wyszukanie odpowiadających jej opisów]:

⇒ autorów

⇒ słów kluczowych


szukane wyrażenie: "człowiek" | znaleziono 16 opisów(-y) | strona: 1 spośród: 2


»
[<<] | 1 | 2 | [>>]

autor: Abdank-Kozubski, A.

tytuł: Bóg - człowiek - przyroda we współczesnych koncepcjach rozwoju nauki

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 25-26 (1992-1993) 163-169

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: filozofiafilozofia przyrodynaukaprawda

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

GOD - MAN - NATURE IN SELECTED CONCEPTS OF SCIENCE DEVELOPMENT
The author considers the extent and possible consequences of the appearance of classically meant truth in the positivistic and contemporary (represented by Popper and Kuhn) concepts of science development. The legacy of positivism is the scientific theory of cumulativism, according to which the truth is gradually approached by a systematic cumulation of particular scientific achievements. Such an outlook must give rise to trust in science and to a tendency of removing any barriers which might limit in any way the development of science. A more cautious attitude to science follows from the concepts of Popper and Kuhn. Revolutionary changes of paradigms show that science "may be wrong". The relation between science and truth appears thus quite vague and even disappears in the extreme version of Kuhn. This otter results in distrustful attitudes towards science and also in parascientific preferences. It is supposed, that the real image of science is still beyond the positivistic, as well as the Popper's and Kuhn's concepts. The proposal of a philosophical synthesis of scientific, metaphysical and religious images of the reality seems to be one of the possible ways of understanding the true status of science.



autor: Bortkiewicz, P.

tytuł: Człowiek ocalony w systemie posttotalitarnym

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 31 (1998) 211-220

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: filozofiaantropologiatotalitaryzm


autor: Cuda, J.

tytuł: L'homme a la recherche de son identité et de sa réalisation. Un paradigme herméneutique de théologie fondamentale

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 38,S (2005) 131-142

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe:

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

CZŁOWIEK W POSZUKIWANIU ZROZUMIENIA SWEJ TOŻSAMOŚCI I JEJ REALIZACJI. HERMENEUTYCZNY PARADYGMAT TEOLOGII FUNDAMENTALNEJ
Hermeneutyczne poszukiwania naukowej i filozoficznej refleksji nie dysponują "ostatnim słowem" wyjaśniającym "całościowo" toż samość człowieka. Wpisana w jego definicję konieczność takiego wyjaśnienia (Fides et ratio 1; 27) spotyka się z koniecznością uwzględnienia odkrywalnej w "tekście historii" Chrysto-logicznej przemowy Boga (FR 11). Objawiona "opowiedziana" tożsamość człowieka ("tożsamość narracyjna"), w swej dialogicznej strukturze (schemat), jest "obietnicą" i "zadaniem". Realizowany tą strukturą proces antropogenezy (teoria działania) jest także procesem identyfikacji. Istotnym komponentem tak wyjaśnionej tożsamości człowieka jest więc decyzja (odpowiedź), motywowana (komplementarnie) antropologiczną wiedzą ("całościową" i "częściową"). W antropologice tej motywacji rozum i wiara dopełniają się wzajemnie. W eschatologicznym otwarciu tego procesu, kryterium racjonalności zawierzenia objawionej antropologii jest społeczna miłość. Miłość jest jedyną nadzieją ostatecznego zrozumienia i zrealizowania tożsamości człowieka.



autor: Drożdż, M.

tytuł: Der Mensch zwischen "sein" und "haben"

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 41,2 (2008) 407-422

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: etykawartościpersonalizmosoba

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

CZŁOWIEK POMIĘDZY "BYĆ" A "MIEĆ". Streszczenie
Jednym z najważniejszych współczesnych problemów kulturowych jest problem prymatu człowieka i wartości ludzkich wobec całego nieosobowego i przedmiotowego świata, w którym żyje. Niezależnie od różnych ujęć antropologicznych tego problemu, sama natura i kształt relacji człowieka do innych rzeczywistości stanowi punkt wyjścia dla analiz aksjologicznych, etycznych, socjologicznych, psychologicznych, ekonomicznych itp. Personalizm, w samym rdzeniu swoich założeń, tez i wniosków, podkreśla pierwszeństwo osoby ludzkiej wobec wszelkich innych struktur i rzeczywistości. Nie jest to tylko pierwszeństwo o charakterze logicznym, ale priorytet natury ontycznej. Taki fundament analiz posiada bardzo daleko idące konsekwencje. Z takiej perspektywy podejmujemy w niniejszym artykule analizę napięć pomiędzy dwiema sferami ludzkiego życia i działania, pomiędzy byciem a posiadaniem, sferami, które filozofia określa pojęciami "być" i "mieć", starając się pokazać, że w kontekście prymatu osoby i jej obiektywnego świata wartości, etyka personalistyczna jest w zasadzie etyką mądrych, racjonalnych, odpowiedzialnych wyborów, służących "byciu więcej" człowiekiem.



autor: Hałaczek, B.

tytuł: Człowiek w statycznym i dynamicznym poglądzie na świat

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 7 (1974) 197-206

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: antropologiafilozofia przyrodyewolucjastworzeniekosmologia


autor: Hałaczek, B.

tytuł: Między biologią a teologią: człowiek

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 33 (2000) 184-190

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: teologia systematycznaantropologiabiologiaczłowiek


autor: Kucza, G.

tytuł: Dialog und Relationsstruktur der menschlichen Person im Angesicht der Pastoralkonstitution über die Kirche in der Welt von heute Gaudium et spes

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 38,S (2005) 84-93

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe:

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

W ŚWIETLE KONSTYTUCJI DUSZPASTERSKIEJ O KOŚCIELE W ŚWIECIE WSPÓŁCZESNYM GAUDIUM ET SPES
Mija czterdzieści lat od zakończenia Soboru Watykańskiego II oraz ogłoszenia Konstytucji duszpasterskiej o Kościele w świecie współczesnym Gaudium et spes. Tematem artykułu jest syntetyczne przedstawienie zarysu antropologii teologicznej zawartej w tej konstytucji.
Szacunek do człowieka, troska o zrozumienie wszystkich spraw prawdziwie ludzkich, niestawianie podziałów między osiągnięciami ludzkiej kultury i naturalną doskonałością człowieka, propagowanie metody dialogu stanowią podstawową treść tego dokumentu. Zgodnie z zamierzeniem Soboru konstytucja ma charakter wybitnie antropologiczny. Uwzględniając fakt stworzenia człowieka na obraz i podobieństwo Boga, pragnie wyjaśnić sens i cel życia człowieka, przedstawiając Chrystusa jako centrum historii ludzkiej. Dlatego też możemy mówić o szczególnym powiązaniu w niej antropologii z chrystologią. Równocześnie zagadnienia protologiczne są ukazane w odniesieniu do celu ostatecznego człowieka i do eschatologii. Konstytucja wyjaśnia i aktualizuje inne prawdy o człowieku, takie jak: grzech, poprzez który człowiek nadużył swojej wolności, powołanie człowieka do dialogu z Bogiem, z sobą samym i z innymi ludźmi oraz z całym stworzeniem. Ojcowie soborowi przypominają także, że człowiek, nieustannie pobudzany przez Ducha Świętego, nigdy nie będzie obojętny na sprawy religijne. Konstytucja Gaudium et spes stara się zgłębiać zasadnicze struktury ludzkiego istnienia oraz przyczynić się do przyjęcia przez człowieka słowa Bożego. Antropologia chrześcijańska zawarta w tej konstytucji łączy podobieństwo człowieka do Boga z ludzkim doświadczeniem świata i siebie. Gaudium et spes określa człowieka nie za pomocą abstrakcyjnych pojęć, lecz jako osobę mającą swoją indywidualność i realizującą w świecie swoje powołanie.



autor: Kucza, G.

tytuł: Eschatology as the Theology of Hope. A Theological Reflection Inspired by the Encyclical of His Holiness Benedict XVI Spe Salvi

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 41,2 (2008) 330-337

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: teologia dogmatycznaeschatologiaBenedykt XVISpe salviMagisteriumnadzieja

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

ESCHATOLOGIA JAKO TEOLOGIA NADZIEI. REFLEKSJA TEOLOGICZNA INSPIROWANA ENCYKLIKĄ BENEDYKTA XVI SPE SALVI. Streszczenie
Od drugiej połowy minionego wieku eschatologia przeżywa swój rozwój. Przez długie jednak wieki sprawy ostateczne umieszczano na dwóch różnych krańcach: albo nie interesowano się tą kwestią, przerzucając wszystko poza doczesność, albo też nadmiernie chciano rozeznać i dokładnie opisać to wszystko, co będzie miało miejsce po śmierci. Pewną konsekwencją izolacji eschatologii w stosunku do innych traktatów dogmatycznych było jej "urzeczowienie", a także przedstawianie poszczególnych zagadnień w tonacji "reportażu z przyszłości". Dziś trzeba na nowo zrozumieć, jakie miejsce zajmuje eschatologia w całym życiu chrześcijańskim. Eschatologia nie może być jedynie opisem wydarzeń, które mają nastąpić w przyszłości, ale problematyka eschatologiczna powinna stać się sprawą najbardziej aktualną w życiu każdego człowieka. W nurcie nowego spojrzenia na sprawy ostateczne należy umieścić encyklikę Benedykta XVI o nadziei chrześcijańskiej, Spe Salvi. Niewiele bowiem możemy powiedzieć o wydarzeniach ostatecznych, nie umieszczając ich w kontekście Bożej obietnicy i chrześcijańskiej nadziei. W nauczaniu Benedykta XVI eschatologia chrześcijańska jest eschatologią nadziei, to znaczy jest nauką o Bogu, który powołuje człowieka do wspólnoty z sobą. Chrześcijanin spogląda więc w przyszłość z nadzieją. Stąd również i wszelkie wypowiedzi o przyszłości umieszcza on w kontekście nadziei. Według papieża, szczególnymi "miejscami" urzeczywistniania się nadziei chrześcijańskiej w kontekście wydarzeń ostatecznych są: śmierć, sąd Boży i życie wieczne. Język eschatologii to przede wszystkim język nadziei. W obliczu rzeczywistości ostatecznej człowiek zdobywa się na odwagę nadziei. U źródeł zaś chrześcijańskiej nadziei leży wiara w Boga, który jest Miłością.



autor: Neumann, J.

tytuł: Człowiek i jego godność w encyklikach społecznych Jana Pawła II

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 36,1 (2003) 34-44

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: Katolicka Nauka SpołecznaantropologiaJan Paweł IIczłowiekgodność człowieka

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

L'UOMO COME LO SCOPO DELLA SOLLECITUDINE PASTORALE NELLE ENCICLICHE SOCIALI DI GIOVANNI PAOLO II
Sommario
Giovanni Paolo II nelle encicliche sociali: Laborem exercens, Sollicitudo rei socialis e Centesimus annus definisce il deposito della fede della Chiesa sul tema dell'uomo e della sua dignita in rapporto alla vita del mondo. Il Papa si occuppa delle questioni: personalita dell'uomo e sua realizzazione in relazione a Dio e al mondo, comunita dell'umanita, santita del matrimonio e della famiglia, civilizzazione della morte, pace come bene fondamentale del mondo, primato della cultura spirituale sulla tecnica, primato della persona sulle cose, primato del lavoro sul mercato, senso di verita, bonta e bellezza, primato dell'amore sulla giustizia. L'uomo contemporaneo e oggi una persona smarrita,che vive tra la difficolta del presente e la paura del futuro; e una persona tormentata dall'egoismo e dalla debolezza della natura. Il pensiero di Giovanni Paolo II punta sulla idea del ritorno alla fonte della vita che e Dio, il Creatore e il Salvatore dell'uomo. Con grande ottimismo indica la necessita del rinnovamento della dignita dell'uomo e del suo posto nella comunita dell'umanita. Lo sviluppo di questo processo dipende dal ruolo attribuito alla liberta nella dimensione della verita. "L'uomo come via della Chiesa" (CA, 53) e per Giovanni Paolo II "non strumento", ma "il posto", dove si realizza la salvezza offerta dalla missione della Chiesa. Percio l'umanita deve cercare nella Chiesa e in Cristo i veri valori della vita quotidiana. L'uomo creato all'imagine di Dio ha allora la possibilita del ritorno sulle vie della vita divina e per questo alla vera fonte della sua dignita.



autor: Noszczyk, G.

tytuł: Zivilisatorischer Weg zum Tod

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 41,2 (2008) 423-429

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: teologia pastoralnacywilizacja śmierci

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

CYWILIZACYJNA DROGA KU ŚMIERCI. Streszczenie
Użyte przez kardynała Josepha Ratzingera, dzisiejszego papieża Benedykta XVI, w dniu inauguracji pontyfikatu Ojca Świętego Jana Pawła II określenie "cywilizacja śmierci" odzwierciedlało wówczas stosunek ludzi do życia w ogóle. Dziś przyjęło się mówić o "cywilizacji śmierci", przeciwstawiając ją "cywilizacji życia". O ile samo jeszcze słowo "cywilizacja" zakłada jakieś, choćby cząstkowe, dobro, o tyle "cywilizacja śmierci" niesie już z sobą jedynie zło. Niniejsza publikacja, zakładając, że współczesny świat nie jest wprost "cywilizacją śmierci", a jedynie obszarem kontynuacji odwiecznego zmagania dwóch prądów kulturowych, takich jak: cywilizacja śmierci i cywilizacja życia, jest próbą odpowiedzi na pytanie, kto jest dawcą i panem życia oraz kto winien ponosić odpowiedzialność za stworzenie godziwych warunków życia dla niepełnosprawnych, ludzi starszych i chorych, czyli tych, którzy z różnych powodów nie mogą lub nie potrafią sami o nie zadbać. Ze smutkiem bowiem konstatujemy, że człowiek jest dziś ceniony nie za to, kim jest, ale za to, co posiada, czego dokonuje i jakie przynosi korzyści społeczeństwu, a przecież jedynie godność ludzka winna być tą granicą etyczną, której przekraczać nie wolno.



strona: 1 spośród: 2
»
[<<] | 1 | 2 | [>>]
znaleziono: 16 opisów(-y)