Wydział Teologiczny Uniwersytetu Śląskiego

Oferta WTL UŚ

Nadchodzące wydarzenia

Nie ma nadchodzących wydarzeń

konsultacje - wyjątki

zgłoszone przez pracowników wyjątki w zwykłych terminach konsultacji: brak zgłoszeń

zajęcia dydaktyczne - zmiany/wyjątki

zgłoszone przez pracowników zmiany/wyjątki w zwykłych terminach zajęć dydaktycznych: brak zgłoszeń

ŚLĄSKIE STUDIA HISTORYCZNO-TEOLOGICZNE



1173 opisów(-y)

szukane wyrażenie (1)

zakres wyszukiwania (1)

szukane wyrażenie (2)

zakres wyszukiwania (2)

sortowanie


ilość opisów na stronie

 


wyświetl listy
[kliknięcie na pozycję z danej listy spowoduje wyszukanie odpowiadających jej opisów]:

⇒ autorów

⇒ słów kluczowych


szukane wyrażenie: "duszpasterstwo" | znaleziono 23 opisów(-y) | strona: 1 spośród: 3


»
[<<] | 1 | 2 | 3 | [>>]

autor: Bednorz, H.

tytuł: Duszpasterstwo robotników w parafii. Zjazd pastoralny w Wiedniu w grudniu 1978 roku

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 12 (1979) 147-154

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: historia Kościołahistoria duszpasterstwaAustriaduszpasterstwo robotników


autor: Bednorz, H.

tytuł: Katecheza dorosłych

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 5 (1972) 5-18

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: katechetykakatecheza dorosłychduszpasterstwo dorosłych


autor: Bednorz, H.

tytuł: Katecheza dorosłych w diecezji katowickiej

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 13 (1980) 19-24

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: katechetykakatecheza dorosłychduszpasterstwo dorosłychhistoria duszpasterstwahistoria Kościoła na ŚląskuKatowice

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

DIE ERWACHSENENKATECHESE IN DER DIÖZESE KATOWICE
Der Diözesanbischof dr Herbert Bednorz bespricht in seinem Inaugurationsreferat die Anfänge der Erwachsenenkatechese in der Diözese. Diese sind zur Basis der Beschlüsse der I. Diözesansynode geworden, da viele Laienteilnehmer der Synode aus der Erwachsenenkatechese sozusagen hervorgegangen sind. Heute sind in der Diözese verschiedene Arten der Katechese - von der okkasionellen zur systematischen - zu verzeichnen. Die Methoden der Erwachsenenkatechese sind noch nicht voll ausgearbeitet, und es ist mitunter das Ziel dieses Symposiums dazu beizutragen sie weiter zu entwickeln. Dabei sollte man besonders die Form des Dialogs berücksichtigen. Man muss auch die ständige Weiterbildung der Priester in Betracht ziehen, denn - neben ihrem eifrigen Einsatz - ist sie ein wichtiges Element im Ausbau und Gelingen der Erwachsenenkatechese.



autor: Bednorz, H.

tytuł: Zadania parafii miejskiej na tle zagadnienia obecności Kościoła w świecie

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 8 (1975) 7-17

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: teologia pastoralnaduszpasterstwo parafialneparafia


autor: Biela, A.

tytuł: Pastoral Theology of Father Franciszek Blachnicki - The Outline

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 41,2 (2008) 297-310

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: teologia pastoralnaBlachnicki, Franciszekhistoria duszpasterstwahistoria Kościoła na Śląskueklezjologia

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

ZARYS KONCEPCJI TEOLOGII PASTORALNEJ KS. FRANCISZKA BLACHNICKIEGO. Streszczenie
Krytyczna analiza posoborowej myśli pastoralno-teologicznej posłużyła ks. Blachnickiemu nie tylko do wprowadzenia jej na obszar polskiej myśli teologicznej, lecz także do wypracowania własnego i oryginalnego ujęcia tej dyscypliny wiedzy teologicznej. W swojej koncepcji ks. Blachnicki, pozostając w nurcie eklezjologicznej dedukcji teologii pastoralnej, wypracował pojęcie Kościoła odpowiadają ce aktualnej jego samoświadomości. Pojęcie to wyprowadził z dokonanej przez siebie syntezy eklezjologii Vaticanum II. Operując biblijnym pojęciem wspólnoty, dokonał jednocześnie próby jej trynitarnej dedukcji, co znalazło wyraz najpierw w asocjacji pneumatologicznej eklezjologii H. Mühlena, a następnie w trynitarnym uzasadnieniu teologii pośrednictwa zbawczego Kościoła, które wyraża się w istnieniu w Kościele dwóch porządków pośrednictwa, odpowiadających podwójnej misji Osób Bożych, a więc porządku chrystologicznego (związanego z słowem, sakramentem i urzędem) i porządku pneumatologicznego (związanego z realizacją życia chrześcijańskiego wszystkich wiernych w zjednoczeniu z Chrystusem i innymi ludźmi w Duchu Świętym), i w określeniu teologii pastoralnej jako teologii żywego Kościoła na podstawie dogmatu trynitarnego. Tym żywym Kościołem jest zrealizowana wspólnota życia ludzi z Bogiem i pomiędzy sobą w Chrystusie i w Duchu Świętym. Syntezę swej dedukcji ks. Blachnicki zawarł w sformułowaniu zasady życia Kościoła, zasady jego działania i zasady teologii pastoralnej jako teologii tego życia.
Zasadą życia Kościoła, określającą, w jaki sposób ma się on urzeczywistniać zgodnie z wolą Chrystusa i swoją naturą i dla zapewnienia sobie wewnętrznego i zewnętrznego wzrostu, jest koinonia, czy li - zrealizowana w widzialnym znaku posługi słowa i sakramentu oraz społecznej jedności wiary i miłości - wspólnota ludzi z Chry stusem i z sobą w Duchu Świętym, który jako jedna i ta sama Oso ba w Chrystusie i wszystkich członkach Kościoła stanowi niewidzial ną istotę tej wspólnoty. Sformułowana przez Blachnickiego zasada działania Kościoła, będąca zarazem zasadą teologii pastoralnej i duszpasterstwa, brzmi następująco: Pośrednictwo zbawcze Kościoła (czyli duszpasterstwo) należy sprawować w tym celu i w taki sposób, aby uobecniać samooddanie się Boga w Chrystusie w słowie i w sakramencie i warunkować wolne przyjęcie tego oddania się we wzajemnym oddaniu siebie w Duchu Świętym przez wiarę i miłość, dla urzeczywistniania wspólnoty w aspekcie wertykalnym (z Bogiem) i horyzontalnym (z braćmi), w widzialnym i skutecznym znaku zgromadzenia eucharystycznego i wspólnoty lokalnej, pozostającej w jedności z Kościołem po wszechnym.
Teologię pastoralną ks. Blachnicki rozumiał jako teologię zbawczego pośred nictwa Kościoła, u podstaw której leży, wypracowany przez eklezjologię Soboru Watykańskiego II, "obraz wiodący" urzeczywistniania się Kościoła jako wspólnoty, określony bliżej przez pojęcie sakramentu. Zasadą życia i działania Kościoła jest realizowanie koinonii na trzech płaszczyznach życia Ko ścioła. Najpierw w znaku zgromadzenia liturgicznego, które - dzięki stałej obecno ści Chrystusa w swoim Kościele - posiada moc objawiania i tworzenia siebie jako Kościół poprzez przepowiadanie słowa, sprawowanie Eucharystii oraz pozostałe sakramenty (leiturgia). Następnie Kościół ma moc urzeczywistniania się w osobie ludzkiej (martyria) poprzez przepowiadanie słowa, związane z nawróceniem się (ewangelizacja) i włączeniem się osoby w proces inicjacji (katechumenat), który ostatecznie prowadzi do odkrycia diakonijnej wspólnoty (diakonia), stojącej w służbie odnowy Kościoła lokalnego (koinonia). W realizacji tego zadania wielką rolę mają do spełnienia rozwijające się w Kościele ruchy eklezjalne. Jednym z nich jest założony przez ks. Blachnickiego ewangelizacyjno-katechumenalny Ruch Światło-Życie.
W konsekwencji ks. Blachnicki sformułował treść zasady formalnej teologii pastoralnej. Oprócz jej znaczenia w realizowaniu tzw. duszpasterstwa, wskazał również na jej wartość w określeniu struktury przedmiotu teologii żywego Kościoła. Teologia pastoralna jako nauka zyskuje w proponowanej zasadzie formalnej swoje principium, które pozwala rozbudować ją jako prawdziwie teologiczną i dedukcyjną naukę. Otrzymuje ona jasno określony przedmiot materialny i formalny. Przedmiotem materialnym jest Kościół, dlatego zamiast o teologii pastoralnej, lepiej - zdaniem Blachnickiego - mówić o eklezjologii pastoralnej. Określenie ,,pastoralna" z kolei wskazuje na przedmiot formalny, jakim jest zaanga żowana i zmierzająca do działania troska o wzrost Kościoła. Ta troska może dotyczyć tylko Kościoła żywego, istniejącego i mającego się urzeczywistniać we współczesnym świecie - i ta aktualność również stanowi przedmiot formalny tej dy scypliny. Dlatego w postulowanej analizie trzeba zawsze mieć na uwadze trzy elementy: idealny obraz Kościoła, odpowiadający Bo żemu planowi jako element normatywny i zobowiązujący; aktualną, zjawiskową postać Kościoła w jego przejawach życia i formach dzia łania jako element krytycznie oceniany i - na trzecim miejscu - tak zwany świat współczesny, jeśli warunkuje on urzeczywistnia nie się Kościoła, będąc jakąś aktualizacją i specyfikacją Bożego we zwania do realizacji misji Kościoła. W konsekwencji, jako rezultat dokonanych analiz, ks. Blachnicki zaproponował następującą definicję "teologii pastoralnej": Eklezjologia pastoralna jest teologiczno-praktyczną nauką, która w świetle objawienia oraz zbawczej woli Boga (obiectum formale quo) zajmuje się żywym Kościołem, czyli Kościołem, jeśli urzeczywistnia się on i ma się urzeczywistniać współcześnie we wspólnocie (obiectum formale quod), ustalając - na podstawie analizy jego sytuacji - zasady i dyrektywy jego działania na dziś i na jutro. Oprócz wskazań dotyczących metody teologii pastoralnej ks. Blachnicki wyprowadził również cały zakres i strukturę przedmiotu materialnego tej dyscypliny, dzieląc ją na teologię pastoralną (eklezjologię pastoralną) ogólną i szczegółową. Zasadą porządkującą i określającą bliżej strukturę przedmiotu eklezjologii pastoralnej jest idea wspól noty, która pełni w tym schemacie zarówno funkcję zasady jednoczącej wszystkie dyscypliny szczegółowe i dziedziny eklezjologii pastoralnej, jak i podstawę ich podziału.



autor: Bista, S., Holubars, H.

tytuł: Próba przystosowania programu katechezy parafialnej do wymogów katechezy posoborowej

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 3 (1970) 121-135

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: katechezaparafiaduszpasterstwo parafialneodnowa

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

ESSAI D'ADAPTATION DE LA CATÉCHÈSE PAROISSIALE AUX EXIGENCES DE LA CATÉCHÈSE POSTCONCILIAIRE
Le renouveau de la catéchèse dans un esprit kérygmatique exige une refonte du matériel catéchétique, obligatoire jusqu'à présent, c.a.d. un regroupement de son contenu autour de certains points de repère qui constitueraient en quelque sorte les jalons du programme. Ces points de repère pourraient être fournis par les "sacrements de l'initiation chrétienne".
En faveur de cette conception, nous invoquons les raisons suivantes:
1. L'analyse de la catéchèse de l'antiguité chrétienne montre que celle-ci avait pour but principal de préparer à la réception des sacrements de l'initiation, qui étaient à la base de la vie chrétienne, et par conséquent constituaient les points de commande du programme catéchétique.
2. Un parallèle entre la vie naturelle et la vie surnaturelle demande que le baptême, l'eucharistie et la confirmation soient les points de commande du programe catéchétique. Ces sacrements, en effet, peuvent assurer un développement harmonieux de la vie surnaturelle.
Ces remarques nous font affirmer que la catéchèse devrait avoir un caractère de préinitiation envers le sacrement à recevoir, et en même temps un caractère de postinitiation envers le sacrament déjà reçu. Le programme catéchétique serait alors conçu de la manière suivante:
A. Pour les enfants ne fréquentent pas encore l'école, la cathéchèse devrait comporter un cours de deux ans, basé sur deux cycles: "Ma prière" et "Mon Église paroissiale". Ce cours aurait pour but de préparer à la Première Communion à l'âge préscolaire. Il aurait un rôle de postinitiation par rapport au sacrement de baptême et de préinitiation par rapport à l'Eucharistie.
B. Pendant le cours élémentaire, la catéchèse aurait pour but: en première classe, d'épanouir la vie eucharistique par la participation à la messe suivant le thème: "Jésus s'offre avec nous"; en deuxième classe, de préparer à la première confession suivant le thème: "Jésus nous pardonne"; en troisième et quatrième classes, de faire connaître à l'enfant la personne du Christ dans un cycle de deux années: "Nous accompagnons Jésus en Palestine"; en cinquième, sixième, et septième classes, de souligner le rôle salvifique du Christ dans la vie du jeune chrétien, selon le thème: "Jésus nous accompagne" en tant que "Vérité" (Symbole des Apôtres), en tant que Vie (Sacrements) et en tant que Voie (Commandements). Le thème de la huitième classe: "Jésus nous donne le Saint-Esprit", serait une préparation directe à la confirmation. La catéchèse du cours élémentaire aurait ainsi un rôle de postinitiation envers l'Eucharistie, et de préinitiation envers la Confirmation.
C. Pendant le cours moyen, le programme catéchétique jouerait un rôle de postinitiation par rapport au sacrement de la confirmation. Elle mènerait à son plein épanouissement la maturité chrétienne reçue en gage à la confirmation. Le programme comporterait un cycle thématique de guatre années pour les classes de IX à XI.
1. Histoire de l'Église - "Le peuple de Dieu conquiert le monde à Dieu".
2. Dogme - "Le peuple de Dieu croit en Dieu".
3. Sacrementologie - "Le peuple de Dieu vit de Dieu".
4. Morale - "Le peuple de Dieu vit la volonté de Dieu".
Tout le programme du cours moyen aboutirait à la préparation du jeune chrétien à sa mission apostolique de "témoin du Christ" dans le monde où il vit.
Le programme catéchétique que nous venons d'esquisser selon la déclaration de Vatican II sur l'éducation chrétienne, est un essai de transposition et de refonte de la catéchèse, comprise jusqu'à nos jours comme une "instruction religieuse", en "mandat de salut" qui serait apte à faire entrer le jeune chrétien, progressivement et harmonieusement, dans le mystère du salut, à le mener à une rencontre salvifique de Dieu, et à le préparer à une vie chrétienne d'apostolat.



autor: Bolczyk, H.

tytuł: Eksperyment wielkopostnych rekolekcji młodzieżowych

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 5 (1972) 243-254

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: duszpasterstwo młodzieżyrekolekcje


autor: Borkowicz, J.

tytuł: Duszpasterska i charytatywna działalność biskupa polowego Wojska Polskiego Józefa Gawliny w latach 1939-1945 (część 1.)

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 19-20 (1986-87) 213-228

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: Gawlina, Józefbiogramdziałalność charytatywnaduszpasterstwo


autor: Borkowicz, J.

tytuł: Duszpasterska i charytatywna działalność biskupa polowego Wojska Polskiego Józefa Gawliny w latach 1939-1945 (część 2.)

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 21 (1988) 191-213

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: Gawlina, Józefbiogramdziałalność charytatywnaduszpasterstwo


autor: Błasiak, D.

tytuł: Duszpasterstwo Akademickie w koncepcji wspólnoty ochronnej B. Newmana

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 39,1 (2006) 126-135

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe:

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

Diocesan Catholic Youth Conference in B. Newman's concept of protective community
The author of the following dissertation verifies statements of B. Newman's concept of protective community confronting it with specific centers of Diocesan Catholic Youth Conference. Among others those statements are:
1. The protective community gives its members an opportunity of escaping from widersocial structures.
2. The protective community has exclusive character.
To conclude, the specific centers of DCYC can act as protective community for some of its members, but DCYC cannot be considered as an example of a typical protective community. The specific centers of DCYC are rather category of participation community created by V. Pons.



strona: 1 spośród: 3
»
[<<] | 1 | 2 | 3 | [>>]
znaleziono: 23 opisów(-y)