Wydział Teologiczny Uniwersytetu Śląskiego

Oferta WTL UŚ



Nadchodzące wydarzenia

Nie ma nadchodzących wydarzeń

konsultacje - wyjątki

zgłoszone przez pracowników wyjątki w zwykłych terminach konsultacji: brak zgłoszeń

zajęcia dydaktyczne - zmiany/wyjątki

zgłoszone przez pracowników zmiany/wyjątki w zwykłych terminach zajęć dydaktycznych: brak zgłoszeń

ŚLĄSKIE STUDIA HISTORYCZNO-TEOLOGICZNE



1173 opisów(-y)

szukane wyrażenie (1)

zakres wyszukiwania (1)

szukane wyrażenie (2)

zakres wyszukiwania (2)

sortowanie


ilość opisów na stronie

 


wyświetl listy
[kliknięcie na pozycję z danej listy spowoduje wyszukanie odpowiadających jej opisów]:

⇒ autorów

⇒ słów kluczowych


szukane wyrażenie: "metoda" | znaleziono 9 opisów(-y) | strona: 1 spośród: 1



autor: Buchta, P.

tytuł: Analyse de la parabole du pharisien et du publicain (Lc 18,9-14) avec la méthode de K. H. Sorger

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 38,S (2005) 39-47

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe:

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

ANALIZA PRZYPOWIEŚCI O FARYZEUSZU I CELNIKU (ŁK 18,9-14) METODĄ K. H. SORGERA
Chrystus, objawiając ludziom prawdy królestwa Bożego, bardzo chętnie posługiwał się przypowieściami, które stanowiły doskonały środek do przybliżenia trudnej rzeczywistości nadprzyrodzonej, do ograniczonych możliwości ludzkiego poznania. Pomimo prostoty charakterystycznej dla tej formy przekazu, zawarta w przypowieściach nauka nie zawsze była dla słuchaczy w pełni zrozumiała i wymagała ze strony Jezusa dodatkowego wyjaśnienia. Również dla dzisiejszych odbiorców właściwe zrozumienie nauki przypowieści rodzi pewne trudności, których istnienie staje się jeszcze bardziej oczywiste, gdy uwzględnimy fakt historycznego oddalenia oraz znaczne różnice kulturowe. W ramach dydaktyki katechetycznej konieczne jest więc poszukiwanie skutecznych form przekazu przypowieści. W nurt prowadzonych poszukiwań wpisuje się metoda opracowana przez K. S. Sorgera, profesora teologii katolickiej i pedagogiki na Uniwersytecie w Hanowerze. Zgodnie z założeniami twórcy, obejmuje ona trzy etapy: egzegezę badanego tekstu, jego analizę dydaktyczną, a następnie podanie praktycznych wskazówek metodycznych dla katechezy.



autor: Gałecki, S.

tytuł: Osoba i metoda personacji

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 47,1 (2014) 127-143

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: Newman, John Henryosobaantropologiafilozofia

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

Person and the Method of Personation
The term “person” from the beginning was the foundation of both Christian anthropology and theology. Today, we are inclined to understand this notion in the way proposed by Karol Wojtyla and other representatives of the so-called Christian personalism. This paper has two goals: to familiarize the reader with a theory of the person (which had a significant influence on twentieth-century personalism), developed by nineteenth-century theologian and philosopher, John Henry Newman, and to describe and verify Newman’s “method of personation”.
These two elements – the concept of the person and the method of personation – form an original and inspiring anthropology. While the first one is a kind of a classical theory of the person, the second is an important novelty in philosophy and theology. “Method of personation” is a very brave thesis that appears throughout the works of Cardinal Newman: the value of a theory largely depends on the authorities supporting it. Can the history and theology find evidence of the fundamental role of outstanding persons in identifying and spreading the truth?



autor: Kania, W.

tytuł: Principia Ethica de G. E. Moore y los comienzos de la ética analítica

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 39,2 (2006) 347-359

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe:

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

Principia Ethica G. E. Moore'a i początki etyki analitycznej
Twórczość G. E. Moore'a (1873-1958) stanowi przykład par excellence zastosowania metody analitycznej przy rozwiązywaniu podstawowych zagadnień etycznych. W swoim programowym dziele Principia Ethica Moore jest zainteresowany nie tyle w dawaniu nowych rozwiązań, ile w krytyce zastanych koncepcji filozoficznych. Ogłaszając tzw. Błąd naturalistyczny, stwierdza, że predykat «dobry» jest niedefiniowalny. Dzieje się tak, ponieważ jest niezłożony i jako taki nie podlega dalszej analizie. Możemy natomiast mówić o rzeczach dobrych. Za takie filozof z Canterbury uważa przyjemności międzyludzkiego obcowania i radość doznawaną wobec piękna.
W sferze etyki normatywnej, w przypadku Moore'a, możemy mówić o tzw. utylitaryzmie idealnym. Słusznym («right») działaniem jest to, które przyniesie w efekcie najwięcej dobra. Dobro samo w sobie jest poznawalne jako ewidentne i nie wymaga dalszego uzasadnienia. Słuszność moralna, określająca nasze obowiązki, nie jest ewidentna sama z siebie, co pociąga za sobą arbitralność oceny sytuacji etycznych i, konsekwentnie, relatywny charakter norm moralnych. Ze względu na specyficzną metodę poznawczą istnieją przesłanki, by zaliczyć Moore'a w krąg intuicjonizmu teleologicznego. Optowanie za etyką skoncentrowaną na specyficznie pojętym dobru prowadzi do ostrego podziału miedzy teorią i praktyką etyczną. Pomimo tej trudności Moore ze swoją metodą uprawiania etyki okazuje się dobrym nauczycielem dla pragnących wejść w arkana analizy filozoficznej.



autor: Lubos, K.

tytuł: Metoda obrazkowo-montażowa w katechizacji głuchoniemych oraz opis niektórych katechez

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 17 (1984) 247-260

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe:


autor: Słomka, J.

tytuł: Metafora w teologii. Kilka uwag na marginesie traktatu J. Derridy Biała mitologia. Metafora w tekście filozoficznym

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 51,1 (2018) 76-88

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: Derrida, Jacquesmetaforajęzyk teologiimetoda teologiczna

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

Metaphor in Theology. Some Remarks on the Margin of the Treatise of J. Derrida White Mythology: Metaphor in the Text of Philosophy
Derrida, in his essay, proves that philosophy, although it seeks to clarify and systematize thought, and so in philosophical texts the most precise abstract concepts are preferred, is not able, because of fundamental reasons, to escape completely from a metaphor. In his proof, Derrida analyses Aristotle's definition of metaphor and the resulting linguistic and intellectual consequences. He shows that metaphor cannot be treated as secondary to the concept. These considerations may be useful to a theologian. The attempts to systematize metaphors are useful for better understanding of the biblical metaphors and more careful selection of metaphors in the course of writing theological texts. Particularly interesting are the critical remarks about the mathematical concepts and technical works as a starting point for creating metaphors. Derrida's analysis showing a metaphor as "the mere emergence of language" is an important inspiration for reflection on the mutual relationship of an abstract concepts and metaphors in the theological text.



autor: Słomka, J.

tytuł: Teologia a myślenie kartezjańskie

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 51,2 (2018) 263-275

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: Kartezjuszmetoda teologicznaduchowośćantropologiascholastyka

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

Theology and Cartesian Thought
Descartes introduced a new method of thinking, which became a binding paradigm of modern science. This method replaced Aristotle’s physics and in practice invalidated his metaphysics. The main thesis of the article is a statement that the Cartesian way of thinking is unable to “see” human beings in their humanity. It perceives a human being as a complicated mechanism – a machine. Therefore, theology cannot accept Cartesian assumptions as the basis of its reflection. It has to find other rational foundations and ways of thinking. Certainly, it is not a right way for theology to attempt to revoke or disregard the Cartesian revolution and return to scholasticism. Theology receives assistance in this quest from the European philosophy of the twentieth century, which also tries to break free from the Cartesian paradigm. In this context, the article indicates the twentieth century philosophical reflection on the language: semiotics and hermeneutics, and the reflection of E. Levinas, as especially useful in these theological quests. Offering theological and spiritual reflection beyond the Cartesian paradigm is increasingly important, due to the rapid development of technology, especially the so-called “artificial intelligence”.



autor: Woźniak, R.J.

tytuł: Przypomnienia: teologia i postmodernizm. Prolegomena dialogu teologii chrześcijańskiej z postmodernizmem

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 45,1 (2012) 22-42

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: teologiapostmodernizmmetodadialogmetafizyka

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

Reminder: Theology and Postmodernism Prolegomena to the Dialogue of Christian theology with Postmodernism
‘Every theology has its time and vice versa’. Christian theology is highly contextual reality, both geographically and chronologically. The tradition remains forever alive in statu nascendi. For this reason, there is no philosophical era which is not appropriate to be the partner of dialogue with theology. Theology has enormous potential to liberate human thinking. That’s why I take the issue of possible relationships between christian theology and the ‘weak’ philosophy of postmodernism as a subject of present article. I think it would be a great historical mistake on the part of theology to reject totally the possibility of dialogue with some of the streams of postmodern philosophy. In this article I present some principia, which should be respected in dialogue between theology and postmodernism. I attempt to highlight some real chances of theology in the meeting with postmodernism. these chances are visible particularly in the sphere of theological epistemology, in the issue of metaphysics and its relevance for theology and in the theological methodology.



autor: Zieliński, S.

tytuł: Antropologia Maurice’a Blondela i kryzys modernistyczny

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 44,1 (2011) 78-95

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe: Blondel, Mauricemodernizmantropologiametoda immanentna

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

Maurice Blondel ’s anthropology and modernistic crisis. Summary
The paper presents an outline of the modernistic crisis, it concentrates especially on its French specific character, refers to many main representatives and reaction of Magisterium Ecclesiae. The first period of academic creativity of the French philosopher Maurice Blondel falls on that difficult period of modernistic crisis, what left clear traces especially on his anthropological thoughts. There are numerous references to that epoch in philosopher’s works. He expressed care about providing both an autonomy for rational philosophical argumentation, as well as an autonomy for the transcendence of the supernatural order. He devoted himself totally to profound criticism of the new culture and analysis of immanent limits of its positive nature.
After presentation of basic papers of the French philosopher from that period, several, most important ideas, which were created because of the influence of modernism, such as: immanent method, criticism of historicism and extrinsicism, and Christological theme, have been outlined. Blondel marked main lines of his anthropology emphasizing clearly his distance to modernism by fighting representatives of radical rationalism and criticizing scholastic method.



autor: Zuberbier, A.

tytuł: Metoda teologii praktycznej

Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 15 (1982) 59-65

pełny tekst artykułu      spis treści rocznika

słowa kluczowe:

pokaż / ukryj streszczenie (show/hide abstract)

METHODE DER PRAKTISCHEN THEOLOGIE
Das II Vat. Konzil, welches als Pastoralkonzil bezeichnet wird, beschäftigte sich im Einklang mit seiner Zeit mit Problematik, die weit entfernt war von dem Interessengebiet der damaligen Pastoraltheologie, das auch dementsprechend grundsätzlich reviediert werden müsste. Es erschien eine Reihe von Werken, wie das berühmte Handbuch der Pastoraltheologie (Arnold-Rahner- Schurr-Weber, 1964-1969), die Arbeiten von Greinacher, in denen die Methode der Korrelation von drei Elementen: Wirken der Kirche, "der Sache Jesu" und der gegenwärtigen Situation des Menschen dargelegt wird, und die "Theorie der Praxis" von Mette (1978) in der er die praktische Theologie im Kontext der gegenwärtigen Konzeptionen der Pastoraltheologie untersucht. Wenn wir annehmen, dass das konkrete Wirken der Kirche - als Gottes Volk verstanden - den grundsätzlichen (wenn auch nicht einzigen) Ausgangspunkt der Pastoraltheologie bildet, dann stehen wir vor allem vor dem Problem der Lokalkirche in ihrem Leben und Wirken. Dort entstehen die Probleme, die später vom Kollegium der Bischöfe oder vom Papst aufgegriffen werden, dort kann man die kulturelle Bedingungen des Wirkens der Kirche in dem so zu sagen mikroskopischen Ausmass beobachten. Das Wirken der Lokalkirche kann man sowohl im historischen wie auch im gegenwärtigen Aspekt untersuchen. Als Quelle für diese Forschung kann man also alles benützen, was über das Leben und Wirken der Kirche - dieser bestimmten Kirche, in der gegebenen Zeit - Auskunft gibt. Es werden vor allem schriftliche Texte, und zwar nicht nur ofizielle kirchliche Dokumente und Veröffentlichungen, sondern alle, dié in den christlichen Glauben und in das christliche Leben angagiert sind. In dem wir diese Texte untersuchen, nahmen wir immer ihre eigentümliche Komplexität wahr. Sie Übermittelen nämlich eine bestimmte Interpretation des Evangeliums in der gegebenen historisch-kulturellen Situation. Wir haben also mit einer bestimmten Vision des Christentums zu tun, in der sich Elemente der christlichen Tradition mit Elementen einer kulturellen Situation, die ihnen gegenüber neu ist, überkreutzen. Wir haben mit einem, so zu sagen, in diese historisch- kulturelle Situation inkarniertem Christentum zu tun, das durch das Prisma dieser Situation, übertragen in die Sprache konkreter Formulierungen, praktischer Lösungen und Aktivitäten, gesehen wird. Die Komplexität der Texte, auf die hingewiesen wurde erlaubt im Forschungsverfahren nicht nur die Art und Weise bestimmen, wie man in der gegebenen christlichen Gemeinschaft zu einer bestimmten Zeit handelt, sondern auch die mit dem christlichen Glauben verbundene Modelle und Verhaltensmuster ermitteln. Es können in Betracht gezogen werden Modelle der Kirche, ihres Wirkens und ihrer Präsenz in der Welt, des Priesters und seiner Rolle, des Laien, der Liebe und anderer evangelischen Werte. Es können auch Modelle der "weltlichen" Wirklichkeit sein, solche wie man sie im Evangelium zu finden glaubt, zum Beispiel Modelle des Menschen, der Familie, des Arbeiters und des Arbeitgebers, des Staates. In dem wir diese in einer bestimmten Gemeinschaft funktionierende oder propagierte Modelle feststellen, erforschen wir das christliche Glaubensbewusstsein, so wie es in der gegebenen, konkreten Kirche geformt war oder sich gegenwärtig gestaltet. Wenn wir nun anhand der gegebenen Quellentexte einige Elemente des Glaubensbewusstseins, der christlicher Verhaltensmodelle oder Vorstellungen eben als christliche bestimmen, als solche, die den Glauben ausdrücken, und zu diesem Schluss im Lichte des Glaubens kommen, dann haben wir schon mit Theologie zu tun. Wenn wir demnächst dieses Glaubensbewusstsein und diese Modelle betrachten als Folge einer bestimmten Einwirkung der Kirche eventuell als Modelle, die in der Kirche propagiert werden, also Formen ihrer Tätigkeit sind, ansehen, dann treiben wir, wenigstens auf elementarer Stufe, praktische Theologie.



strona: 1 spośród: 1
znaleziono: 9 opisów(-y)